|
Κορυφαίος Δημοσιευτής
|
Συγχαρητήρια στον top δημοσιευτή μας για σημέρα!
Συγχαρητήρια στον/στην TOMCRUISE , τον τρέχοντα κορυφαίο δημοσιευτή για την τελευταία ημέρα με 73 δημοσιεύσεις!
|
|
Online προσωπικό
|
| Δεν υπάρχουν μέλη του προσωπικού που είναι ενεργά αυτήν τη στιγμή. |
|
Στατιστικά
|
» Μέλη: 3,059
» Τελευταίο μέλος: gamechanger
» Θέματα φόρουμ: 2,505
» Δημοσιεύσεις φόρουμ: 385,671
Πλήρη Στατιστικά
|
|
|
Classic cars
|
Εγγραφή: Mar 2024
Φήμη: 8318
(02-04-2024, 07:38 PM)Sotatz Έγραψε: Εχει αφησει ιστορια το μινι κουπερ
τα παλιά είχαν περισσότερο στυλ.
Εγγραφή: Apr 2023
Φήμη: 29964
08-04-2024, 09:51 PM
(Τελευταία τροποποίηση δημοσίευσης: 08-04-2024, 09:53 PM από mad_max.)
H Lancia Fulvia, γεννημένη το μακρινό 1965, μία λιλιπούτεια ομορφιά εν κινήσει, ένα ιταλικό κουπέ που έκαψε καρδιές. Τη βλέπεις σπάνια, την οδηγείς ακόμα σπανιότερα. Αυτή είναι η ιστορία και οι εντυπώσεις ενός αυτοκινήτου-τοτέμ
Προσθιοκίνητο συν σπορ συν κουπέ, εν έτει 1965; Δυσεύρετος ο συνδυασμός εκείνη τη δεκαετία
Όμως τούτη η «προ-χώ» εταιρεία, η Lancia (προφέρεται «Λά-Ντσα»), ανέκαθεν είχε τον τρόπο της να ξεχωρίζει. Τι να πρωτοθυμηθείς για τη Fulvia Coupé;
Τις νίκες με τις οποίες συνδέθηκε στους αγώνες; Το εκλεπτυσμένο στυλ με τις μεγάλες γυάλινες επιφάνειες;
Το χαμηλό waist line και τις πολύ λεπτές κολώνες που χαρίζουν καταπληκτική περιφερειακή ορατότητα όταν την οδηγείς; Βάστα μόνο μην τρακάρεις με ό,τι θεωρούνταν «παθητική ασφάλεια» στα ’60s.
Ακόμα και στο ελληνικό σινεμά της εποχής, υπήρξε ένας μονίμως τρελαμένος Αλέκος Τζανετάκος που, πέρα από τις αμέτρητες σφαλιάρες που είχε εισπράξει διά χειρός Λάμπρου Κωνσταντάρα και λοιπών συγγενών, αγαπούσε πολύ τις Lancia και, ακόμα περισσότερο, την προσωπική του Fulvia Coupé με την οποία εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες.
Η Lancia Fulvia Coupé στους ελληνικούς δρόμους. Ιταλικό κόσμημα εν ανεπαρκεία. Χρειάζεται, ωστόσο, προσοχή όταν την πιέζεις πέρα από ένα σημείο και πέρα στις καμπές
Τι διέθετε η μικρή ιταλίδα;
Πρώτα απ΄όλα την «προίκα» από την μπερλίνα της οικογενείας, την τετράθυρη Fulvia, με την οποία μοιραζόταν το αυτοφερόμενο πλαίσιο.
Εν προκειμένω με κοντύτερο, κατά 150 χιλιοστά, μεταξόνιο.
Τυπικά, πνευματικός της πατέρας παύλα σχεδιαστής ήταν ο Πιέρο Καστανιέρο. Θεωρούνταν εντός εταιρείας – in house σχεδίαση, που λένε και στο χωριό. Ταυτόχρονα, όμως, εκείνη την εποχή φημολογούνταν πως στην πραγματικότητα είχε σχεδιαστεί ανωνύμως από κάποιον άλλον διάσημο ντιζάινερ της εποχής. Ακουγόταν το όνομα του Πινινφαρίνα, με τον οποίον είχε ήδη συνεργασία η ιταλική εταιρεία, ωστόσο οι φήμες ποτέ δεν επιβεβαιώθηκαν επισήμως.
Με μήκος λίγο κάτω από τα 4 μέτρα, πλάτος στα 1,55 μ. και χαμηλή με συνολικό ύψος στα 1,35 μέτρα, η Fulvia Coupé είναι μια πανέμορφη μινιατούρα των δρόμων.
Βάλ’ τη σήμερα δίπλα σε ένα από γνωστά υπερμεγέθη μενίρ των SUV και νομίζεις πως θα την καταπιούν.
Η Lancia Fulvia Coupé ήταν αντανάκλαση του εγγενούς ιταλικού κάλλους, της αθωότητας αλλά και του ρίσκου.
Το λέω το τελευταίο γιατί, όπως είπαμε και στον πρόλογο, ο συνδυασμός μπροστινής κίνησης σε σπορ εγχείρημα ήταν στις απαρχές του για τη Lancia.
Ναι, υπήρχε ήδη η «δότρια» μπερλίνα Fulvia και, λίγο παλαιότερα, η Flavia του ’60. Όμως το να επιχειρήσεις ένα προσθιοκίνητο με ξεκάθαρες σπορ προθέσεις ήθελε μερικές δόσεις από ‘’vivere pericolosamente’’, που λένε και οι ντόπιοι της «Λά-Ντσα»
Ολίγη μηχανολογία
Η Lancia είχε δημιουργήσει μια μοναδική παράδοση με τους μικρούς «στενούς» κινητήρες V4, τους οποίους χρησιμοποιούσε σε πολλά προγενέστερα μικρομεσαία της μοντέλα (όπως η Appia του 1953, η Αrdea του 1939 και η Aprilia του 1936).
Έτσι, μέχρι το 1963 που παρουσιάστηκε η Fulvia, ο κινητήρας είχε εξελιχθεί αρκετά ώστε να αποκτήσει αλουμινένιο μπλοκ και κυλινδροκεφαλή καθώς και δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής.
Ακολουθώντας την εξέλιξη του μοντέλου, τα επόμενα δεκατρία χρόνια ο κυλινδρισμός του αυξήθηκε σταδιακά από τα 1100 κ.εκ. (με 59 και 70 ίππους), στα 1200 κ.εκ. (79 ίππους), στα 1300 κ.εκ. (90 ίππους) και τέλος στα 1600 κ.εκ. (με 115 ίππους).
Ο «στενός» V4 έχει περιεχόμενη γωνία μόλις 12 μοιρών ανάμεσα στη κάθε δικύλινδρη πλευρά και είναι τοποθετημένος σε κλίση 45 μοιρών.
Στο καπάκι των εκκεντροφόρων δεσπόζει το ανάγλυφο λογότυπο που γράφει Lancia, πάντα με πλάγια (italics) γραμματοσειρά.
Όλες οι εκδόσεις της Fulvia Coupé απέδιδαν τη μέγιστη ισχύ τους στις 6.000 σ.α.λ. ενώ οι πιο σπορ και αγωνιστικές εκδοχές με το λογότυπο HF (που σημαίνει High Fidelity, δηλαδή «Υψηλή Πιστότης») στρόφαραν στις 6.500 σ.α.λ. Προφανώς η ροπή αποδίδεται αρκετά ψηλά, στις 5.000 σ.α.λ. και πρέπει να καταφεύγεις συχνά στον, γεμάτο επί της χούφτας σου, λεβιέ με το 5άρι κιβώτιο
Πώς είναι οδηγικά;
Κάθεσαι σε μια φαρδιά βάση καθίσματος. Αρκετά αναπαυτική, θα έλεγα.
Η στεφάνη του τιμονιού είναι λεπτή, όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή.
Ακόμα και γυναικεία δάχτυλα θα αισθανθούν οικεία κρατώντας το. Εκεί, ωστόσο, όπου θα δυσκολευτούν θα είναι το παρκάρισμα.
Ο πολύστροφος ατέρμονας θα τις κάνει να μετανιώσουν. Και όχι μόνον αυτές, είναι αλήθεια.
Το σύστημα διεύθυνσης έχει μεν καλή αίσθηση εν κινήσει αλλά δεν είναι και τόσο ακριβές.
Χρειάζεται να το ‘χεις υπόψιν καθώς έρχεσαι εντός της «γκρίζας ζώνης» της κορυφής της στροφής. Κι αυτό γιατί ναι μεν η Fulvia Coupé δείχνει ανάλαφρη και ευθύβολη, ωστόσο η αντίδραση της πίσω ανάρτησης σε άτσαλα αφήματα του γκαζιού δεν είναι και τόσο προοδευτική – τουλάχιστον με ό,τι έχουμε σήμερα στο μυαλό μας από ένα τυπικό προσθιοκίνητο
Η εικονιζόμενη Fulvia Coupe 1.3 S (Serie 2) είναι ειδική έκδοση για τη βρετανική αγορά. Εκτός από το ότι είναι δεξιοτίμονη, έχει υπερυψωμένα τα εξωτερικά φωτιστικά σώματα ώστε να πληροί τις προδιαγραφές ελάχιστης απόστασης από το έδαφος, οι οποίες στη Βρεττανία των αρχών της δεκατίας του ’70 όριζαν τις 25 ίντσες
Με άλλα λόγια…
Tα ημιελλειπτικά φύλλα σούστας δεν φημίζονται για την άνεση που προσφέρουν ή για τις πολιτισμένες τους αντιδράσεις.
Όσο πατάς το γκάζι, το αυτοκίνητο πηγαίνει εκεί που θέλεις, χωρίς πολλές συζητήσεις.
Όμως το lift off πρέπει να γίνεται με μέτρο διότι αν ο οδηγός φοβηθεί και σηκώσει απότομα το πόδι του σε μια γρήγορη στροφή, η ουρά ελαφρώνει απότομα και ο άκαμπτος πίσω άξονας τείνει να ακολουθήσει την εφαπτομένη της στροφής.
Άσε που σε παραπλανά οπτικά και με το βάρος της. Όπως τη βλέπεις, θα περίμενες πως θα ζύγιζε λιγότερο από τα 970 κιλά που δείχνει στη ζυγαριά.
Ποιο ESP, λοιπόν, να σε μαζέψει; Ποιο traction control; Στα ’60s, στην εποχή της σεξουαλικής απελευθέρωσης, ακόμα και σε ένα φανταστικό σενάριο αν υπήρχε ως τεχνολογία το ESP, θα βρισκόταν κανείς που θα το χρησιμοποιούσε; Να το θέσω κι αλλιώς: άκουγε κανείς τότε Beatles ή Stones και φορούσε προφυλακτικό;
Σήμερα, λοιπόν, εκεί που σε πιάνει ενστικτωδώς μια κάποια ταραχή στη σκέψη και μόνο να απενεργοποιήσεις το μπουτόν του ελέγχου της πρόσφυσης στο σούπερ-ντούπερ προσθιοκίνητό σου, η Fulvia Coupé έρχεται να υπενθυμίσει το σχετικά πρωτόλειο της εμπειρίας. Αλλά και το «ζειν επικινδύνως» που λέγαμε και στην αρχή.
Κοινώς, καλείται ο οδηγός της να μονομαχήσει με το τιμόνι για να ισορροπήσει τη Fulvia στην καμπή με ακριβείς κινήσεις και χωρίς πολλά χαζά. Αν το δεις θετικά, είναι κι αυτό μέρος μιας εμπειρίας πιο παρθένας, πιο άγουρης και, σίγουρα, πιο απαιτητικής στην προσήλωσή σου. Με τη Lancia Fulvia δεν χρειάζεται να πας με απαγορευμένες ταχύτητες για να αισθανθείς συνδεδεμένος με το δρόμο
Οι πρώτες Fulvia Coupé (Serie 1) είχαν κινητήρα 1200 κ.εκ. και 80 ίππων.
Το 1966 ήρθε ως φυσικό επακόλουθο και η αγωνιστική έκδοση του αυτοκινήτου, η Fulvia HF, η οποία διέφερε στο ότι είχε κάποια μέρη του αμαξώματός της (πόρτες και καπό) φτιαγμένα από αλουμίνιο, ενώ η ισχύς του κινητήρα της είχε αυξηθεί στους 88 ίππους.
Το 1968 παρουσιάστηκε η Fulvia HF 1600, η πιο εξελιγμένη αγωνιστική έκδοση του αυτοκινήτου, η οποία έγινε γνωστή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ τα επόμενα χρόνια, στα χέρια των Μουνάρι, Λάμπινεν, Άντερσον, Μπαλεστριέρι, Κάλστρομ και άλλων.
Σε ό,τι αφορά στο «πολιτικό» μοντέλο, αυτό απέκτησε δυο νέες εκδόσεις μέσα στο 1969, τις Fulvia Coupe 1.3S και 1.3Sport.
Η χωρητικότητα του κινητήρα είχε αυξηθεί στα 1300 κ.εκ. με ισχύ 90 ίππων, οι οποίοι περνούσαν στο δρόμο μέσω ενός νέου κιβωτίου πέντε σχέσεων της ZF το οποίο προερχόταν από τους αγώνες.
Φαρδύ κάθισμα, λεπτές κολώνες για άριστη ορατότητα, ευδιάκριτα όργανα ελέγχου και ένας ιδιαίτερος V4 κάτω από το καπό. Η Fulvia Coupé δεν αγαπήθηκε τυχαία
Από εκεί και μετά, η εξέλιξη του αυτοκινήτου ουσιαστικά σταμάτησε καθώς την ίδια χρονιά η Lancia αγοράστηκε από τη Fiat και όσες αλλαγές έγιναν στο αυτοκίνητο ήταν μόνον αισθητικού χαρακτήρα που σκοπό είχαν τον περιορισμό του κόστους παραγωγής. Έτσι, λοιπόν, το 1970 και 1972, η μάσκα και τα περιβλήματα των φανών από ανοξείδωτα μεταλλικά, έγιναν πλαστικά και, λίγο πριν το τέλος (στη Serie 3), η επένδυση των καθισμάτων άλλαξε από βινύλιο σε ύφασμα
Η παραγωγή της Fulvia Coupe σταμάτησε το 1976, μετά από μια συνολική παραγωγή 161.832 αυτοκινήτων
Η Lancia σήμερα
Στις μέρες μας η Lancia επιχειρεί την ανάστασή της εκ νεκρών (έστω, των κεκοιμημένων) αφού τα νεότερα χρόνια συνέχισε τυπικά να υπάρχει εμπορικά μόνο εντός ιταλικών συνόρων με την Ypsilon, ένα μοντέλο που η μικρή Fulvia μάλλον θα το σνόμπαρε.
Ευνόητα το μέλλον της προμηνύεται αμιγώς ηλεκτρικό και με προσπάθειες να επανέλθει στη λεγόμενη ‘’πρίμιουμ’’ κατηγορία.
Θα επανέλθει;
Κι αν επανέλθει, θα έχει κάποια σχέση με το τιμημένο της γενεαλογικό δένδρο;
Συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να συγκρατήσω ένα μειδίαμα. Κι αυτό γιατί όταν στο βιογραφικό της υπήρξαν μία Stratos, μία 037, κάποια κυρία που την έλεγαν Deltona και μερικά κουκλιά, όπως οι Fulvia Coupé που βλέπετε στις φωτό, ενώ ταυτόχρονα έχουν μεσολαβήσει δεκαετίες από την επαφή της εταιρείας με τους καταναλωτές, η μνήμη είναι ζόρικο πράγμα να επανέλθει στην πραγματική αγορά
Ευτυχώς, υπάρχουν ακόμη πιστοί φίλοι της μάρκας που διατηρούν τα πολύτιμα αυτοκίνητά τους σε κατάσταση κοσμήματος και μας θυμίζουν τις εποχές δόξας της Lancia
Κυκλοφορούν, έστω και σπανίως, ανάμεσά μας στους ελληνικούς δρόμους.
*Ευχαριστούμε τον πρώην ιδιοκτήτη της δεξιοτίμονης Fulvia Coupé και έμπειρο διοργανωτή περιηγήσεων (), κ. Κώστα Δημητρέλη, για τη συνεργασία και το ποιοτικό υλικό.
Εγγραφή: May 2022
Φήμη: 4243
(02-04-2024, 08:07 PM)mad_max Έγραψε: το κατσαριδακι
Εγγραφή: Apr 2023
Φήμη: 29964
15-04-2024, 04:51 PM
(Τελευταία τροποποίηση δημοσίευσης: 15-04-2024, 04:52 PM από mad_max.)
Να που ένα ελληνικό αυτοκίνητο -έστω και με κάποια δάνεια από Citroen- βρίσκει τον δρόμο του σε οίκους δημοπρασίων. Το αξίζει αλλώστε. Για εμάς είναι θρυλικό αυτοκίνητο και σύμβολο μιας βιομηχανικής άνθησης της χώρας μας.
Πόσα θα δίνατε για ένα αυτοκίνητο που είναι θρυλικό στην χώρα μας και ταυτόχρονα εκπροσωπεί μια εποχή βιομηχανικής άνθησης για την ; Μάλλον πολλά αλλά ας δούμε το συγκεκριμένο Pony που πουλήθηκε πρόσφατα από τον πολύ γνωστό οίκο on line .
Πλαίσιο και σύστημα κίνησης από Citroen 2CV
Αυτό το Pony του 1980 κατασκευάστηκε στην Ελλάδα από τη NAMCO σε συνεργασία με τη χρησιμοποιώντας το πλαίσιο και το σύστημα μετάδοσης κίνησης ενός 2CV.
Η ισχύς προέρχεται από έναν επίπεδο διπλό κινητήρα 602 κ.εκ. σε συνδυασμό με ένα χειροκίνητο κιβώτιο τεσσάρων σχέσεων και ο εξοπλισμός περιλαμβάνει μαύρη μαλακή οροφή, αναδιπλούμενο παρμπρίζ, συρόμενα πλευρικά παράθυρα, τροχούς 15" και στερεοφωνικό με κασέτα Sanyo.
Το όχημα ανακαινίστηκε από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη στην Ελλάδα πριν αποκτηθεί από τον πωλητή αντιπρόσωπο και εισαχθεί στις ΗΠΑ γύρω στο 2015. Αυτό το Pony-Citroen έχει πινακίδες από την Φλόριντα των ΗΠΑ.
Ο πωλητής αναφέρει ότι το όχημα αποσυναρμολογήθηκε κατά την αναπαλαίωση και το αμάξωμα και το πλαίσιο βάφτηκαν εκ νέου σε κόκκινο χρώμα. Η αφαιρούμενη μαύρη οροφή από βινύλιο αποτελείται από μια οροφή που μπορεί να αναδιπλωθεί προς τα εμπρός, ένα πίσω πάνελ με παράθυρα και πλευρικά πάνελ με στρογγυλά παράθυρα.
Τα πρόσθετα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν αναδιπλούμενο παρμπρίζ, μαύρους προφυλακτήρες, πίσω λασπωτήρες και πόρτες με συρόμενα παράθυρα.
Οι σιδερένιες ζάντες 15" φέρουν καλύμματα και είναι τοποθετημένες με ελαστικά Firestone F-560 σειράς 135. Μια ρεζέρβα πλήρους μεγέθους είναι αποθηκευμένη στο χώρο φόρτωσης. Η πέδηση γίνεται με ταμπούρα και στους τέσσερις τροχούς.
Να που ένα ελληνικό αυτοκίνητο -έστω και με κάποια δάνεια από Citroen- βρίσκει τον δρόμο του σε οίκους δημοπρασίων. Το αξίζει αλλώστε. Για εμάς είναι θρυλικό αυτοκίνητο και σύμβολο μιας βιομηχανικής άνθησης της χώρας μας.
Πόσα θα δίνατε για ένα αυτοκίνητο που είναι θρυλικό στην χώρα μας και ταυτόχρονα εκπροσωπεί μια εποχή βιομηχανικής άνθησης για την ; Μάλλον πολλά αλλά ας δούμε το συγκεκριμένο Pony που πουλήθηκε πρόσφατα από τον πολύ γνωστό οίκο on line .
Πλαίσιο και σύστημα κίνησης από Citroen 2CV
Αυτό το Pony του 1980 κατασκευάστηκε στην Ελλάδα από τη NAMCO σε συνεργασία με τη χρησιμοποιώντας το πλαίσιο και το σύστημα μετάδοσης κίνησης ενός 2CV.
Η ισχύς προέρχεται από έναν επίπεδο διπλό κινητήρα 602 κ.εκ. σε συνδυασμό με ένα χειροκίνητο κιβώτιο τεσσάρων σχέσεων και ο εξοπλισμός περιλαμβάνει μαύρη μαλακή οροφή, αναδιπλούμενο παρμπρίζ, συρόμενα πλευρικά παράθυρα, τροχούς 15" και στερεοφωνικό με κασέτα Sanyo.
Το όχημα ανακαινίστηκε από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη στην Ελλάδα πριν αποκτηθεί από τον πωλητή αντιπρόσωπο και εισαχθεί στις ΗΠΑ γύρω στο 2015. Αυτό το Pony-Citroen έχει πινακίδες από την Φλόριντα των ΗΠΑ.
Ο πωλητής αναφέρει ότι το όχημα αποσυναρμολογήθηκε κατά την αναπαλαίωση και το αμάξωμα και το πλαίσιο βάφτηκαν εκ νέου σε κόκκινο χρώμα. Η αφαιρούμενη μαύρη οροφή από βινύλιο αποτελείται από μια οροφή που μπορεί να αναδιπλωθεί προς τα εμπρός, ένα πίσω πάνελ με παράθυρα και πλευρικά πάνελ με στρογγυλά παράθυρα.
Τα πρόσθετα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν αναδιπλούμενο παρμπρίζ, μαύρους προφυλακτήρες, πίσω λασπωτήρες και πόρτες με συρόμενα παράθυρα.
Οι σιδερένιες ζάντες 15" φέρουν καλύμματα και είναι τοποθετημένες με ελαστικά Firestone F-560 σειράς 135. Μια ρεζέρβα πλήρους μεγέθους είναι αποθηκευμένη στο χώρο φόρτωσης. Η πέδηση γίνεται με ταμπούρα και στους τέσσερις τροχούς.
Εγγραφή: Apr 2023
Φήμη: 29964
Η «la fidanzata d’Italia (αγαπημένη της Ιταλίας)», η πανέμορφη Giulietta, έκλεισε αυτή την Άνοιξη επτά δεκαετίες από την πρεμιέρα της στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τορίνου του 1954 και η το γιορτάζει.
Ένας από τους σπουδαιότερους ιταλικούς αυτοκινητικούς μύθους, η πανέμορφη Giulietta -το πρώτο δημιούργημα της Alfa Romeo που πήρε γυναικείο όνομα- κλείνει φέτος 70 χρόνια ζωής από την πρώτη της εμφάνιση στην έκθεση του Τορίνου του '54, την οποία μέσα σε λίγες μέρες ακολούθησαν 2.000 παραγγελίες. Ήταν ένας τεράστιος αριθμός για την εποχή εκείνη.
Η Giulietta Sprint, αποκλειστικά με coupe αμάξωμα, είχε αποκαλυφθεί σε εκλεκτούς καλεσμένους της Alfa Romeo δύο εβδομάδες νωρίτερα από την πρεμιέρα του Τορίνου. Σε ένα φαντασμαγορικό σόου στο εργοστάσιο του Portello, δύο ηθοποιοί είχαν πηδήξει από ελικόπτερο στο χώρο της εκδήλωσης, ντυμένοι ως «Ρωμαίος» και «Ιουλιέτα».
Χρόνια μετά, όταν η Giulietta με τον αριθμό παραγωγής 100.001 βγήκε από το Portello, η Giulietta Masina (η μούσα του Federico Fellini) ήταν παρούσα σε αυτή την ιστορική στιγμή για την Alfa Romeo: ήταν το πρώτο μοντέλο της εταιρείας που πέτυχε εξαψήφιο αριθμό πωλήσεων.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 η Alfa Romeo είχε κερδίσει δύο διαδοχικά πρωταθλήματα της νεοσύστατης, τότε, Formula 1, με τον Nino Farina και τον Juan Manuel Fangio. Η ιταλική εταιρεία βρισκόταν στο απώγειό της, και θέλησε να κατασκευάσει ένα αυτοκίνητο ευρύτερης απήχησης και μεγάλου όγκου πωλήσεων, για να αναπτυχθεί περαιτέρω.
Παρόλα αυτά, έπρεπε το αυτοκίνητο αυτό να παραμένει μια Alfa Romeo, από άποψη τεχνολογίας, απόδοσης και στιλ. Για το τελευταίο φρόντισε το Alfa Romeo Centro Stile, που παρουσίασε αρχικά την έκδοση Sprint coupe, και μετέπειτα συμμετείχε και ο οίκος Bertone με τον Franco Scaglione - που θα επέβλεπε την κατασκευή της Giulietta Sprint.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα υπέροχο αυτοκίνητο με χαμηλή, μινιμαλιστική σιλουέτα, με έντονη κλίση της οροφής στο πίσω μέρος, που κέντρισε αμέσως το ενδιαφέρον του κοινού. Η επιτυχία του ήταν άμεση και απερίγραπτη, βάζοντας την Alfa σε μια νέα αρένα ανταγωνισμού: των σπορτίφ coupe με αξιοσημείωτες επιδόσεις.
Τη Giulietta κινούσε το τετρακύλινδρο μοτέρ χωρητικότητας 1.290 κ.εκ. με διπλό εκκεντροφόρο επικεφαλής και με την καινοτομία της κατασκευής του από αλουμίνιο. Ο κινητήρας αυτός επιτάχυνε το ιταλικό sport-coupe μέχρι τα 170 km/h τελικής ταχύτητας, που πετύχαιναν τότεε αυτοκίνητα μεγαλύτερων κατηγοριών.
Η έκδοση Veloce της Giulietta κέρδισε, μάλιστα, την κατηγορία της στον ένδοξο αγώνα Mille Miglia το 1956, καθώς και πολλαπλές άλλες νίκες σε αγώνες ανά τον κόσμο. Μετά τη Sprint, ακολούθησαν οι εκδόσεις Sedan (σχεδιασμένη από τον Pininfarina), η Sprint Speciale του Bertone και η Giulietta SZ του οίκου Zagato. Τέλος, υπήρξε και η station wagon έκδοση 'Promiscua'.
Από το 1954 μέχρι το 1965, παρήχθησαν συνολικά 177.690 αντίτυπα της Giulietta σε όλες τις μορφές της, που την κατέστησαν έναν από τους σπουδαιότερους πυλώνες της ιστορίας της εταιρείας του Τορίνου.
Η Alfa Romeo έχει προγραμματίσει μια σειρά από εορταστικές εκδηλώσεις για τη φετινή επέτειο της Giulietta.
Το Centro Stile δημιούργησε ένα εξειδικευμένο έμβλημα για τα 70 χρόνια της, και για τον ερχόμενο Ιούνιο έχουν προγραμματιστεί παρελάσεις παλιών Giulietta, ένα συνέδριο και μια ειδική έκθεση της ιστορίας του αυτοκινήτου στο Μουσείο του Arese.
Συγκεκριμένα, το «Registro Italiano Alfa Romeo» έχει προγραμματίσει την «παρέλαση» 70 αυτοκινήτων από τη λίμνη Garda μέχρι το Arese, διασχίζοντας στη διαδρομή το «Σπίτι της Ιουλιέτας» στη Verona.
Εγγραφή: Mar 2020
Φήμη: 25647
Το επόμενο σξ Άλιμο έχει κλασσικά αυτοκίνητα
Εγγραφή: Apr 2023
Φήμη: 29964
Και όπως πάντα, μαζεύει πολύ κόσμο
Εγγραφή: Mar 2020
Φήμη: 25647
Κυριακή 26 μαϊου αλικο έκθεση με ιστορικά
Εγγραφή: Aug 2022
Φήμη: 2234
Η φιλπα και ο μαστορακης κανουν συχνα εκδηλωσεις για το ιστορικο αυτοκινητο
Εγγραφή: Apr 2023
Φήμη: 29964
Κρυμμένη σε ένα σκοτεινό υπόγειο του Πειραιά, η τελευταία -Benz 300 SL Roadster που ταξινομήθηκε στη χώρα μας χρειάστηκε να περιμένει σχεδόν 40 χρόνια ώστε να λάμψει και πάλι στο φως του ήλιου.
Για τους κατοίκους του Πειραιά, το όνομα του Κρίτωνα Δηλαβέρη δεν είναι άγνωστο. Πέρα από τα δημόσια αξιώματα τα οποία είχε υπηρετήσει ο επιφανής επιχειρηματίας με καταγωγή από τα Κύθηρα, είχε δημιουργήσει -μεταξύ άλλων- μια βιομηχανία πλινθο-κεραμοποιίας, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται ένα πάρκο έκτασης 10 στρεμμάτων.
Μετά το θάνατό του, ολόκληρη η περιουσία του Κρίτωνα Δηλαβέρη πέρασε στον Δήμο Πειραιά, ωστόσο, όπως σε όλες τις περιπτώσεις έτσι και σε αυτήν η πλήρης αξιοποίησή της επετεύχθη σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά.
Δεν αναφερόμαστε μόνον στην ακίνητη περιουσία η οποία περιήλθε στα χέρια της δημοτικής αρχής του Πειραιά αλλά και της κινητής, καθώς ο Κρίτων Δηλαβέρης ήταν ο ιδιοκτήτης της τελευταίας Mercedes-Benz 300 SL που ταξινομήθηκε στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1960.
Η μπλε Mercedes-Benz 300 SL Roadster είχε την τύχη και την ατυχία να παραμείνει μετά τον θάνατο του επιφανή επιχειρηματία σε ακινησία. Μάλιστα από το 1974 και έπειτα, οι πινακίδες κυκλοφορίας είχαν κατατεθεί στην εφορία, με το γερμανικό τετράτροχο να παραμένει ακινητοποιημένο σε κάποιο parking του Δήμου Πειραιά.
Χρειάστηκε, λοιπόν, να φτάσουμε έως το 2011 ώστε να ληφθούν όλες οι απαραίτητες αποφάσεις και να ξεκινήσει η διαδικασία δημοπράτησης του αυτοκινήτου. Με τιμή εκκίνησης τα 240.000 ευρώ, η Mercedes-Benz 300 SL με τα μόλις 97.172 χιλιόμετρα στο οδόμετρό της δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη.
Για την ιστορία και μόνο αξίζει να αναφέρουμε ότι στο Δήμο Πειραιά κατατέθηκαν οκτώ εγγυητικές επιστολές και ισάριθμες προσφορές, με τη μεγαλύτερη να φτάνει τα 405.000 ευρώ.
Μπορεί, λοιπόν, η αξία της Mercedes-Benz 300 SL του Κρίτωνα Δηλαβέρη να ξεπέρασε τις προσδοκίες, ωστόσο, το σπάνιο roadster δεν έμεινε σε ελληνικά χέρια καθώς νικητής από τη διαδικασία της δημοπρασίας βγήκε ο Γερμανός Ράιαν Χίλντεμπραντ, ο οποίος απέκτησε το ιστορικό αυτοκίνητο.
|
|
|