[ydroxoos7]

κόβει η πουτάνα το γαμήσι;

[Sniper]

Τα ίδια έλεγα κι εγώ, αλλά μόλις είδα κάποιες άσχημες ενδείξεις σε ανάσες, αρτηρίες κλπ δεν με έπαιρνε άλλο 3/4 πακέτα Prince κόκκινα την ημέρα. 
Είναι δύσκολο, αλλά όχι αδύνατο. 
Να ξέρεις ότι ακόμα μου λείπει.

Ποτε δε φεύγει από το μυαλό. Δε λένε τυχαία οι Αμερικάνοι «once a smoker, always a smoker” :-(

[Sniper]

Στους νεους πιστευω οτι εχει παιξει καποιο ρολο αλλα ακομα περισσοτερο εχει παιξει ρολο η τιμη, ειναι μαλλον απαγωρευτικη για τα παιδια.

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια οι νέοι ατμίζουν πάλι όλοι σαν τη γενιά των X. Μόνο οι millennials ξέφυγαν σε μεγάλο ποσοστό από το γαμίδι.

[gpd]

Ολα  είναι στο μυαλό

[Sniper]

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
Το τσιγάρο ως εθισμός είναι ο δεύτερος χειρότερος μετά το αλκοόλ (ναι, πιο πάνω και από την ηρωίνη). Ο εθισμός του βασίζεται οργανικά στη νικοτίνη (ευκολάκι) και κυρίως στο ψυχολογικό-συμπεριφοριστικό, αφού χτίζεις τη ζωή, τις συνήθειες και τις συμπεριφορές σου γύρω από αυτό (με τον καφέ/ποτό, μετά το φαγητό ή το σεξ, όταν είσαι πιεσμένος, κ.λπ.).
Ως εκ τούτου, για να το κόψεις χρειάζεται πρωτίστως θέληση να το κόψεις (ή απόφαση έπεται). Βελονισμοί, υπνώσεις και λοιπές πρακτικές συνήθως δε λειτουργούν.
Αφού λοιπόν έχεις την επιθυμία, μπορεί να χρειαστείς κάποια βοήθεια τον πρώτο καιρό… τα αυτοκόλλητα ή -για μένα καλύτερα- οι πιπέτες νικοτίνης βοηθάνε στο αρχικό στάδιο 10-15 ημερών που τα στερητικά είναι και οργανικά/σωματικά. Στο ψυχολογικό μέρος όμως, είναι απαραίτητο να θέσεις στόχους και να αλλάξεις κάποιες συνήθειες. Εξηγώ… στη νευρικότητα και την αυτονόητη αύξηση της διάθεσης για τσίμπημα (συνήθως υδατάνθρακες), πρέπει να έχεις προαποφασίσει ότι θα τσιμπάς φρούτα και άλλα υγιεινά σνακ. Παράλληλα, πρέπει να βάλεις μικρούς, βραχυπρόθεσμους στόχους, όπως «να μην καπνίσω μέχρι το Πάσχα» και μετά «μέχρι το καλοκαίρι», καθώς και να κάνεις λίγο πιο ενεργητική ζωή, με κάποιο άθλημα που σου αρέσει, χόμπι, κ.λπ. Το να κόψεις πράγματα που έκανες και έχεις συνδέσει με το τσιγάρο (όπως καφές, ποτό, σεξ) είναι προφανώς λάθος, γιατί όλα αυτά είσαι ΕΣΥ· μόνο το τσιγάρο πρέπει να βγει από την εικόνα.
Με τους μικρούς στόχους δεν πιέζεσαι ψυχικά (ότι το έκοψες για πάντα), ενώ παράλληλα αρχίζεις από τις πρώτες κιόλας μέρες να βιώνεις μικρές νίκες/ βελτιώσεις (στη βδομάδα αρχίζεις να μυρίζεις, στο δίμηνο ή φυσική σου κατάσταση είναι αισθητά καλύτερη, κ.λπ.). Ένας δεύτερος στόχος είναι πού θα ξοδέψεις τα χρήματα που χάλαγες για τσιγάρα (όσα και να έχεις, είναι προτιμότερο να τα χαλάς κάπου που πιάνουν τόπο). Μπορεί να είναι κάθε μήνα ένα ρούχο ή ό,τι άλλο γουστάρεις, μια μηνιαία συνδρομή σε άθλημα/γυμναστήριο, ένα γαμάτο ταξίδι το χρόνο, 1-2 βίζιτες το μήνα  ή ό,τι αρέσει στον καθένα). Και εδώ υπάρχουν πολλές μικρές νίκες που επιβραβεύουν την προσπάθειά σου.

Με τον τρόπο αυτό, ο υπογράφων κατάφερε και το είχε κόψει ΜΑΧΑΙΡΙ για 8 χρόνια, αλλά είναι τόσο μαλάκας που το ξανάρχισε 5 χρόνια πριν, όταν έχασε 3 κοντινούς του ανθρώπους και κάτι άλλο σημαντικό μέσα σε μία τριετία, οπότε ξέσπασε εκεί, αρχικά βάζοντάς το ξανά στη ζωή του και 1 χρόνο μετά ξαναπαίρνοντας πακέτο. Το μόνο που κατάφερα ήταν να μην ξαναγυρίσω στα τσιγάρα καύσης, αλλά στο Iqos.

Στην πορεία ήρθε και μια κρίση άγχους και έδεσε το γλυκό (όταν βάζεις προβλήματα κάτω από το χαλάκι και με εργασιοθεραπεία νομίζεις ότι θα ξεχαστείς, κάποια στιγμή στα σκάει στα μούτρα, αφού κάτω από το χαλάκι έχει μαζευτεί ένα βουνό). Η ψυχοθεραπεία που ακολούθησε έβαλε τα πράγματα σε μια σειρά και σαφώς έδειξε μια προσκόλληση στο στοματικό στάδιο, καθώς μικρός έτρωγα τα νύχια, μετά είχα το τσιγάρο, σταθερά όμως ψόφαγα για γλειφομούνι  

Τώρα λοιπόν που έχω πάρει τα ίσια μου, έχει γίνει η απαραίτητη ψυχική προετοιμασία και πνευματική προεργασία και έχουν μπει οι στόχοι για να το στείλω στο διάολο. Κυρίως, γιατί τώρα πάλι ΘΕΛΩ να το κάνω. Καλά να είμαστε να σας πω τι κατάφερα.

Αυτά. Εύχομαι να μη σας κούρασα.

[sotiris1973]

δεν πρέπει να το ξεκινάμε το άτιμο.

[mad_max]

Ποτε δε φεύγει από το μυαλό. Δε λένε τυχαία οι Αμερικάνοι «once a smoker, always a smoker” :-(

10 χρόνια μετά, έχω χάσει τα περισσότερα απ τα κιλα που πήρα και είμαι ΟΚ

[Sikelos]

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
Το τσιγάρο ως εθισμός είναι ο δεύτερος χειρότερος μετά το αλκοόλ (ναι, πιο πάνω και από την ηρωίνη). Ο εθισμός του βασίζεται οργανικά στη νικοτίνη (ευκολάκι) και κυρίως στο ψυχολογικό-συμπεριφοριστικό, αφού χτίζεις τη ζωή, τις συνήθειες και τις συμπεριφορές σου γύρω από αυτό (με τον καφέ/ποτό, μετά το φαγητό ή το σεξ, όταν είσαι πιεσμένος, κ.λπ.).
Ως εκ τούτου, για να το κόψεις χρειάζεται πρωτίστως θέληση να το κόψεις (ή απόφαση έπεται). Βελονισμοί, υπνώσεις και λοιπές πρακτικές συνήθως δε λειτουργούν.
Αφού λοιπόν έχεις την επιθυμία, μπορεί να χρειαστείς κάποια βοήθεια τον πρώτο καιρό… τα αυτοκόλλητα ή -για μένα καλύτερα- οι πιπέτες νικοτίνης βοηθάνε στο αρχικό στάδιο 10-15 ημερών που τα στερητικά είναι και οργανικά/σωματικά. Στο ψυχολογικό μέρος όμως, είναι απαραίτητο να θέσεις στόχους και να αλλάξεις κάποιες συνήθειες. Εξηγώ… στη νευρικότητα και την αυτονόητη αύξηση της διάθεσης για τσίμπημα (συνήθως υδατάνθρακες), πρέπει να έχεις προαποφασίσει ότι θα τσιμπάς φρούτα και άλλα υγιεινά σνακ. Παράλληλα, πρέπει να βάλεις μικρούς, βραχυπρόθεσμους στόχους, όπως «να μην καπνίσω μέχρι το Πάσχα» και μετά «μέχρι το καλοκαίρι», καθώς και να κάνεις λίγο πιο ενεργητική ζωή, με κάποιο άθλημα που σου αρέσει, χόμπι, κ.λπ. Το να κόψεις πράγματα που έκανες και έχεις συνδέσει με το τσιγάρο (όπως καφές, ποτό, σεξ) είναι προφανώς λάθος, γιατί όλα αυτά είσαι ΕΣΥ· μόνο το τσιγάρο πρέπει να βγει από την εικόνα.
Με τους μικρούς στόχους δεν πιέζεσαι ψυχικά (ότι το έκοψες για πάντα), ενώ παράλληλα αρχίζεις από τις πρώτες κιόλας μέρες να βιώνεις μικρές νίκες/ βελτιώσεις (στη βδομάδα αρχίζεις να μυρίζεις, στο δίμηνο ή φυσική σου κατάσταση είναι αισθητά καλύτερη, κ.λπ.). Ένας δεύτερος στόχος είναι πού θα ξοδέψεις τα χρήματα που χάλαγες για τσιγάρα (όσα και να έχεις, είναι προτιμότερο να τα χαλάς κάπου που πιάνουν τόπο). Μπορεί να είναι κάθε μήνα ένα ρούχο ή ό,τι άλλο γουστάρεις, μια μηνιαία συνδρομή σε άθλημα/γυμναστήριο, ένα γαμάτο ταξίδι το χρόνο, 1-2 βίζιτες το μήνα  ή ό,τι αρέσει στον καθένα). Και εδώ υπάρχουν πολλές μικρές νίκες που επιβραβεύουν την προσπάθειά σου.

Με τον τρόπο αυτό, ο υπογράφων κατάφερε και το είχε κόψει ΜΑΧΑΙΡΙ για 8 χρόνια, αλλά είναι τόσο μαλάκας που το ξανάρχισε 5 χρόνια πριν, όταν έχασε 3 κοντινούς του ανθρώπους και κάτι άλλο σημαντικό μέσα σε μία τριετία, οπότε ξέσπασε εκεί, αρχικά βάζοντάς το ξανά στη ζωή του και 1 χρόνο μετά ξαναπαίρνοντας πακέτο. Το μόνο που κατάφερα ήταν να μην ξαναγυρίσω στα τσιγάρα καύσης, αλλά στο Iqos.

Στην πορεία ήρθε και μια κρίση άγχους και έδεσε το γλυκό (όταν βάζεις προβλήματα κάτω από το χαλάκι και με εργασιοθεραπεία νομίζεις ότι θα ξεχαστείς, κάποια στιγμή στα σκάει στα μούτρα, αφού κάτω από το χαλάκι έχει μαζευτεί ένα βουνό). Η ψυχοθεραπεία που ακολούθησε έβαλε τα πράγματα σε μια σειρά και σαφώς έδειξε μια προσκόλληση στο στοματικό στάδιο, καθώς μικρός έτρωγα τα νύχια, μετά είχα το τσιγάρο, σταθερά όμως ψόφαγα για γλειφομούνι  

Τώρα λοιπόν που έχω πάρει τα ίσια μου, έχει γίνει η απαραίτητη ψυχική προετοιμασία και πνευματική προεργασία και έχουν μπει οι στόχοι για να το στείλω στο διάολο. Κυρίως, γιατί τώρα πάλι ΘΕΛΩ να το κάνω. Καλά να είμαστε να σας πω τι κατάφερα.

Αυτά. Εύχομαι να μη σας κούρασα.

Τα είπες όλα, σου εύχομαι ολόψυχα να τα καταφέρεις. Πρέπει να το κόψουμε γιατί αλλιώς κάποια στιγμή θα μας κόψει αυτό.

[Sniper]

Τα είπες όλα, σου εύχομαι ολόψυχα να τα καταφέρεις. Πρέπει να το κόψουμε γιατί αλλιώς κάποια στιγμή θα μας κόψει αυτό.

Ευχαριστώ! Αντεύχομαι!
(να μιλάμε για μουνάκια και χαρές μόνο)  

[sotiris1973]

10 χρόνια μετά, έχω χάσει τα περισσότερα απ τα κιλα που πήρα και είμαι ΟΚ

πολύ σημαντικό για την υγεία.