[mad_max]

Ήταν ο James, περίφημος Άγγλος κυνηγός. Μια μέρα πάει στο δάσος για να κυνηγήσει αρκούδες. Βρίσκει μια μικρή αρκούδα. Μπαμ, την σκοτώνει.
Πλησιάζει να σιγουρευτεί ότι την σκότωσε και τότε νιώθει ένα χέρι να τον ακουμπά στον ώμο του.
Γυρνάει πίσω του και βλέπει μια μεγαλύτερη αρκούδα να του λέει:
- James, δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό. Έχεις 2 επιλογές: ή θα σε σκοτώσω ή. θα σε γ#μήσω! Έτσι ο James προτιμάει την ζωή από τον θάνατο!
Για μια βδομάδα ήταν στο κρεβάτι από τον πόνο.
Μόλις γίνεται καλά παίρνει πάλι τα βουνά ζητώντας εκδίκηση. Βρίσκει την αρκούδα και μπαμ την σκοτώνει. Το ίδιο σκηνικό.
Μία ακόμα μεγαλύτερη αρκούδα αυτήν την φορά του κάνει την ίδια πρόταση.
Ο James μην έχοντας άλλη επιλογή προτιμά ξανά την ζωή από τον θάνατο!
Αυτή την φορά χρειάστηκαν δύο βδομάδες για να αναρρώσει.
Τέλος πάντων, το ίδιο σενάριο συνέβαινε κάθε φορά που ο James, πεισμωμένος, έπαιρνε τα βουνά ζητώντας εκδίκηση.
Ώσπου ο James πήγε στο βουνό ψάχνοντας για την τελευταία και πιο μεγάλη, φυσικά, αρκούδα.
Ψάχνει για μέρες, παραφυλάει και τελικά την βρίσκει.
Μπαμ, την σκοτώνει!
Πλησιάζοντας για να θαυμάσει τον θρίαμβό του. Νιώθει ένα χέρι να τον σκουντάει στον ώμο.
Γυρνάει σαστισμένος και βλέπει μία τεράστια, πολική αυτήν τη φορά, αρκούδα η οποία του λέει:
- James, παραδέξου το. Δεν έρχεσαι για κυνήγι στο δάσος!

[mad_max]

Ήταν ένας τύπος και ήθελε να πάει στην εφορία.
- Ρε Γιάννη, ρωτάει ένα φίλο του, θα πρέπει να ντυθώ καλά ή πιο πρόχειρα για να πάω;
- Το καλύτερο, του απαντάει ο φίλος του, θα ήταν να ντυθείς καλά.
Ρωτάει και τον Γιώργο.
- Το καλύτερο, του απαντάει ο Γιώργος, θα ήταν να πας πιο πρόχειρα ντυμένος να μην σε περάσουν και για κανένα λεφτά... Εφορία είναι αυτή! Δεν ξέρεις τι γίνεται!
Προβληματισμένος λοιπόν ο τύπος πάει στη γιαγιά του και της λέει το πρόβλημα του.
- Έχεις το ίδιο πρόβλημα, του απαντάει εκείνη, με την αδελφή σου, που με ρώταγε τι εσώρουχο να φορέσει πριν το γάμο της. Να φορέσει άσπρο που είναι πιο αγνό ή κανένα μαύρο και κάπως πιο έξαλλο για να φτιάξει τον γαμπρό.
Της απάντησα ότι όποιο και να φορέσει, το γα...σι δεν το γλιτώνει...

[rocco65]

Μια γυναίκα αποφασίζει να κάνει λίφτινγκ στο πρόσωπο για τα γενέθλιά της. Ξοδεύει 5000 ευρώ και αισθάνεται ιδιαίτερα ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα. Στο δρόμο για το σπίτι, σταματάει σε ένα περίπτερο για να αγοράσει μια εφημερίδα. Προτού φύγει ρωτάει τον περιπτερά:
– Πόσο χρονών με κάνετε;
– 32, της απαντάει.
– Κι όμως, είμαι 47! λέει με ικανοποίηση.

Λίγο αργότερα, πάει σ’ ένα φαστφουντάδικο και κάνει την ίδια ερώτηση στην κοπέλα στο ταμείο. Εκείνη απαντάει:
– Γύρω στα 29 σας κάνω.
Και η γυναίκα:
– Όχι, είμαι 47!

Τώρα πλέον πετάει στα σύννεφα. Σταματάει σε ένα φαρμακείο και αφού φτάνει στο ταμείο και αγοράζει μέντες, ρωτάει το φαρμακοποιό την ίδια φλέγουσα ερώτηση.
Εκείνος απαντά:
– Εχμ, 30;

Για μια ακόμα φορά, λέει περήφανα:
– Είμαι 47, αλλά σας ευχαριστώ.

Στη στάση του λεωφορείου, ρωτάει έναν ηλικιωμένο κύριο την ίδια ερώτηση.
Εκείνος της απαντά:
– Κυρία μου, είμαι 78 ετών και η όρασή μου δεν είναι όπως παλιά. Όσο ήμουν νέος ωστόσο, είχα ένα σίγουρο τρόπο για να διαπιστώνω την ηλικία μιας κυρίας. Θα ακουστεί σαν ασέβεια, αλλά απαιτεί την τοποθέτηση των χεριών μου στο εσωτερικό του στηθόδεσμού σας. Τότε θα είμαι σε θέση να πω την ακριβή ηλικία σας.

Ακολουθεί μια παρατεταμένη σιωπή στον άδειο δρόμο έως ότου η περιέργεια την κυριεύει:
– Εντάξει, θα σας αφήσω.

Βάζει και τα δύο του χέρια κάτω από την μπλούζα της και στο εσωτερικό του σουτιέν, ψηλαφίζει μεθοδικά και προσεκτικά. Μετά από δύο λεπτά, εκείνη του λέει:
– Εντάξει φτάνει…, πόσο ετών είμαι;
Κάνει ένα τελευταίο ζούπηγμα αυτός, βγάζει τα χέρια του και της λέει:
– Κυρία μου, είστε 47 ετών.
Όλο έκπληξη τον ρωτάει:
– Απίστευτο! Πώς το καταλάβατε;
– Μου υπόσχεστε πως δε θα νευριάσετε;
– Ναι.
– Ήμουν από πίσω σας στο φαστφουντάδικο

Θεούλης ο παππούς.

[penetron]

ΧΑχαχαχαχαχχαα πολυ γελοιο

[drizzt]

   

[hijodedios]

Στο Υπουργείο Οικονομικών κατά την τελετή παράδοσης – παραλαβής ο παλιός υπουργός λέει στον καινούριο:

– Εκτός από ότι σου είπα ήδη στο πρώτο συρτάρι του γραφείου θα βρεις και 3 γράμματα με οδηγίες για την αντιμετώπιση κρίσεων.

Περνάνε τρεις μήνες και ξεσπάει η πρώτη κρίση.

Ο υπουργός προσπαθεί να την αντιμετωπίσει αλλά τα πράγματα είναι δύσκολα, οπότε ανοίγει το συρτάρι του γραφείου του, ανοίγει το πρώτο γράμμα και διαβάζει: Στην πρώτη μεγάλη κρίση θα ισχυριστείς ότι για όλα φταίει ο προηγούμενος, οπότε ζήτησε πίστωση χρόνου.

Έτσι λοιπόν ο υπουργός λέει στο λαό ότι είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί το χάος που παρέλαβε από τον προηγούμενο υπουργό μέσα σε τρεις μήνες και έτσι θα πρέπει να του δοθεί πίστωση χρόνου ώστε να φέρει τα επιδιωκόμενα αποτέλεσματα.

Η κρίση αρχίζει να γίνεται χειρότερη μετά από έξι μήνες.

Οπότε ανοίγει το συρτάρι του γραφείου του, βγάζει έξω το δεύτερο γράμμα και διαβάζει: Ισχυρίσου πως για όλα τα προβλήματα φταίει το σύστημα.

Έτσι λοιπόν ο υπουργός βγάζει λόγο για τις αδυναμίες του συστήματος και το σάπιο κατεστημένο που τον εμποδίζει στο έργο του.

Η κρίση όμως συνεχίζει ακάθεκτη, οπότε πανικόβλητος ανοίγει το συρτάρι του γραφείου του, ανοίγει το τρίτο γράμμα και διαβάζει: Τώρα που τελείωσαν οι δικαιολογίες, ετοίμασε τρία γράμματα για τον επόμενο.

[sotiris1973]

Ήταν ο James, περίφημος Άγγλος κυνηγός. Μια μέρα πάει στο δάσος για να κυνηγήσει αρκούδες. Βρίσκει μια μικρή αρκούδα. Μπαμ, την σκοτώνει.
Πλησιάζει να σιγουρευτεί ότι την σκότωσε και τότε νιώθει ένα χέρι να τον ακουμπά στον ώμο του.
Γυρνάει πίσω του και βλέπει μια μεγαλύτερη αρκούδα να του λέει:
- James, δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό. Έχεις 2 επιλογές: ή θα σε σκοτώσω ή. θα σε γ#μήσω! Έτσι ο James προτιμάει την ζωή από τον θάνατο!
Για μια βδομάδα ήταν στο κρεβάτι από τον πόνο.
Μόλις γίνεται καλά παίρνει πάλι τα βουνά ζητώντας εκδίκηση. Βρίσκει την αρκούδα και μπαμ την σκοτώνει. Το ίδιο σκηνικό.
Μία ακόμα μεγαλύτερη αρκούδα αυτήν την φορά του κάνει την ίδια πρόταση.
Ο James μην έχοντας άλλη επιλογή προτιμά ξανά την ζωή από τον θάνατο!
Αυτή την φορά χρειάστηκαν δύο βδομάδες για να αναρρώσει.
Τέλος πάντων, το ίδιο σενάριο συνέβαινε κάθε φορά που ο James, πεισμωμένος, έπαιρνε τα βουνά ζητώντας εκδίκηση.
Ώσπου ο James πήγε στο βουνό ψάχνοντας για την τελευταία και πιο μεγάλη, φυσικά, αρκούδα.
Ψάχνει για μέρες, παραφυλάει και τελικά την βρίσκει.
Μπαμ, την σκοτώνει!
Πλησιάζοντας για να θαυμάσει τον θρίαμβό του. Νιώθει ένα χέρι να τον σκουντάει στον ώμο.
Γυρνάει σαστισμένος και βλέπει μία τεράστια, πολική αυτήν τη φορά, αρκούδα η οποία του λέει:
- James, παραδέξου το. Δεν έρχεσαι για κυνήγι στο δάσος!

την πιο σωστή διαπίστωση έκανε η πολική αρκούδα.

[Goros]

Ήταν ένας τύπος και ήθελε να πάει στην εφορία.
- Ρε Γιάννη, ρωτάει ένα φίλο του, θα πρέπει να ντυθώ καλά ή πιο πρόχειρα για να πάω;
- Το καλύτερο, του απαντάει ο φίλος του, θα ήταν να ντυθείς καλά.
Ρωτάει και τον Γιώργο.
- Το καλύτερο, του απαντάει ο Γιώργος, θα ήταν να πας πιο πρόχειρα ντυμένος να μην σε περάσουν και για κανένα λεφτά... Εφορία είναι αυτή! Δεν ξέρεις τι γίνεται!
Προβληματισμένος λοιπόν ο τύπος πάει στη γιαγιά του και της λέει το πρόβλημα του.
- Έχεις το ίδιο πρόβλημα, του απαντάει εκείνη, με την αδελφή σου, που με ρώταγε τι εσώρουχο να φορέσει πριν το γάμο της. Να φορέσει άσπρο που είναι πιο αγνό ή κανένα μαύρο και κάπως πιο έξαλλο για να φτιάξει τον γαμπρό.
Της απάντησα ότι όποιο και να φορέσει, το γα...σι δεν το γλιτώνει...

Εφορία και γαμήσι πάνε χέρι χέρι.

[drizzt]

   

[Sikelos]

Μια καλόγρια προχωράει στο δρόμο όταν την σταματάει ένας… Είναι εποχή επιστράτευσης και μια καλόγρια προχωράει κοντά σε ένα στρατόπεδο. Στο δρόμο την σταματάει ένας λαχανιασμένος φαντάρος και της λέει:

«Συγνώμη αλλά πρέπει να κρυφτώ κάτω από το ράσο σας» κάνει μια τσουπ και χώνεται μέσα. Δευτερόλεπτα μετά περνάνε 2 στρατονόμοι τρέχοντας. Αφού απομακρύνθηκαν βγαίνει έξω ο φαντάρος και της λέει:
«Σας ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για όλο αυτό αλλά βλέπετε δεν θέλω να πάω φαντάρος και το σκάω…»

Η καλόγρια κουνάει το κεφάλι, χαμογελάει και πάει να φύγει. Όμως ο φαντάρος της πιάνει το χέρι και της λέει:

«Όσο ήμουν κάτω από το ράσο σας παρατήρησα πως έχετε 2 υπέροχα γυμνασμένα πόδια…» και του λέει η καλόγρια:
«Αν κοιτούσες λίγο πιο πάνω θα έβλεπες και 2 υπέροχα μεγάλα αρχ**α. Ούτε εγώ θέλω να πάω φαντάρος…»