[ovelix]

[ovelix]

[ovelix]

[pier garden]

ΤΟΡΣΚ...

[ovelix]

ΤΟΡΣΚ...

Και εδώ σατανά????? 

[pier garden]

Και εδώ σατανά????? 

[servicee]

Πάω στο γυμναστήριο και κάθομαι στο ποδήλατο, ώσπου έρχεται ο γυμναστής και μου λέει:
- Γιατί δεν κάνεις πετάλι;
- Είμαι σε κατηφόρα...

[servicee]

-Την πήγα στο γήπεδο,μετά για πιτογυρα μετά για μπίρες και η καριόλα μ άφησε και έφυγε!
-Μαλακία,έπρεπε να την πας και στις πουτάνες

[pannap]

Σε ένα σχολείο με πλουσιόπαιδα βάζει η δασκάλα άσκηση για τη χρήση του επιρρήματος «προφανώς» στις προτάσεις. Ξεκινάει η Ζέτα, κόρη βιομήχανου:

– Προχθές στη δεξίωση, δοκίμασα τα ορεκτικά και ήταν πολύ αλμυρά. Προφανώς το χαβιάρι δεν ήταν καλής ποιότητας.

– Μπράβο Ζέτα, λέει η δασκάλα και δίνει το λόγο στον Αρθούρο.

– Το Σάββατο κατεβήκαμε στο γκαράζ και είδα μόνο τη Bugatti και τη Bentley. Προφανώς ο μπαμπάς είχε πάει βόλτα με τη Rolls Royce. Σειρά της Έλενας:

– Το καλοκαίρι πήγαμε κρουαζιέρα με τη μεγάλη μας θαλαμηγό. Προφανώς το μικρότερο σκάφος έμεινε στην ιδιωτική μαρίνα μας.

-Μπράβο Ελενίτσα, λέει η δασκάλα και αναγκαστικά δίνει το λόγο και στον Τοτό:

– Το καλοκαίρι που ήμουν στο χωριό, είδα τη γιαγιά να αρπάζει την Ελευθεροτυπία του μπαμπά από το τραπέζι και να τρέχει προς το βουνό. Προφανώς την είχε πιάσει κόψιμο!!!

[pannap]

Μια γιαγιά περπατάει στο πεζοδρόμιο σέρνοντας δυο σακούλες σκουπιδιών, μία σε κάθε χέρι…

Μια από αυτές, όμως, έχει μια τρύπα χαμηλά και κάθε λίγο ένα χαρτονόμισμα των 20 ευρώ βγαίνει και παρασέρνεται σιγά-σιγά από το ελαφρό αεράκι.

Ένας αστυνομικός το προσέχει και πηγαίνει προς το μέρος της γριάς λέγοντας…

– Γιαγιά, σου έπεσε ένα χαρτονόμισμα απο τη σακούλα.

Η γιαγιά σταματάει και λέει…

– Φτου σου, ήταν τρύπια. Ας τρέξω προς τα πίσω μήπως μπορέσω να μαζέψω μερικά.

Τότε ο αστυνομικός της απαντάει:

– Εεεεπ, πού πας; Πού βρήκες τόσα λεφτά; Δεν πιστεύω να τα έκλεψες;

– Όχι, όχι να σου εξηγήσω. Το σπίτι μου και ο κήπος μου είναι ακριβώς δίπλα από το πάρκινγκ του γηπέδου και όταν έχει αγώνα, έρχονται πολλοί και κατουράνε τα λουλούδια μου. Έτσι και εγώ πηγαίνω πίσω από τα λουλούδια με το ψαλίδι του κλαδέματος και όταν κάποιος τη βγάζει για κατούρημα του λέω: ή δίνεις 20 ευρώ ή στην έκοψα!

– Χα, χα πολύ έξυπνο γιαγιά, λέει το όργανο της τάξης. Πολύ καλά τους κάνεις. Άντε να πας στο καλό… Α! και τι έχεις στην άλλη σακούλα;

– Ε, δεν πληρώνουν και όλοι…