[servicee]

Μπαίνει κάποιος σε ένα μπαρ και βλέπει έναν παλιό του φίλο να κάθεται ολομόναχος και να τα πίνει. Τον πλησιάζει λοιπόν:
– Τι έχεις, βρε Μανώλη; Φαίνεσαι χάλια!
– Τι να `χω; Τον περασμένο Μάρτιο πέθανε η μάνα μου και μου άφησε 1.000.000 ευρώ.
– Συλλυπητήρια, βρε παιδί μου…
– Αργότερα, τον Απρίλιο πέθανε ο πατέρας μου και μου άφησε 20.000.000 ευρώ.
– Τρομερό! Να χάσεις και τους δυο γονείς σου σε δυο μήνες! Πως να μην είσαι χάλια
– Ύστερα, τον περασμένο μήνα πέθανε και η θεία μου και μου άφησε 10.000.000 ευρώ.
– Να χάσεις τρία μέλη της οικογένειάς σου σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα! Είναι φοβερό!
– Και αυτό το μήνα τίποτα!

[pannap]

Πέθαναν λοιπόν ο Φαν Μπάστεν, ο Πελέ και ο Μαραντόνα και πηγαίνουν στον Παράδεισο. Τους υποδέχεται ο Αγ. Πέτρος και τους πηγαίνει στον Θεό. Εκείνος τους ζητά να απολογηθούν για την ποδοσφαιρική τους ζωή. Τον λόγο παίρνει πρώτος ο Φαν Μπάστεν:

– Εγώ Κύριε, δεν ήμουν και πολύ πιστός, πιστεύω όμως πως ήμουν πολύ καλός παίκτης και χωρίς να ζητώ την βοήθειά σου, έκανα πολλά. Ωστόσο, ποτέ δεν αρνήθηκα την ύπαρξή σου.

– Πολύ καλά. Κάθισε αριστερά μου, του λέει ο Θεός.

Δεύτερος μίλησε ο Πελέ:

– Εγώ Κύριε, πάντα ήμουν πιστός. Σε κάθε αγώνα έκανα τον σταυρό μου, διάβαζα θρησκευτικά βιβλία και με το ταλέντο που μου έδωσες πέτυχα πολλά στο ποδόσφαιρο.

– Ναι, ναι, το γνωρίζω, ήσουν πολύ καλός άνθρωπος. Κάθισε δεξιά μου, απάντησε ο Κύριος.

– Εσύ Αρμάντο;, ρώτησε τον Μαραντόνα.

– Εγώ νομίζω ότι έχεις κάτσει στην θέση μου!

[pannap]

Ένας πολύ ντροπαλός τυπάκος μπαίνει σ ένα μπαρ και βλέπει μια πανέμορφη γυναίκα να πίνει μόνη της…

Αφού για μια ολόκληρη ώρα μαζεύει όσο κουράγιο του χρειάζεται, τελικά την πλησιάζει και της λέει πολύ προσεκτικά:…

– «Μμμ…Θα σε πείραζε αν μιλούσαμε για λίγο;»

Αυτή απαντάει με την πιο δυνατή φωνή που μπορεί να βγάλει:

– «Όχι. Δεν θα κοιμηθούμε μαζί απόψε!»

Τα μάτια όλων στρέφονται επάνω τους.

Και ο φιλαράκος μας, φυσικά, έχει γίνει κατακόκκινος από ντροπή και με το ζόρι σέρνεται πίσω στο τραπέζι του.

Μετά από λίγη ώρα, η γυναίκα τον πλησιάζει και λέει:

– «Συγνώμη εάν σε πρόσβαλα. Ξέρεις… είμαι φοιτήτρια της ψυχολογίας, στο πτυχίο, και κάνω μια έρευνα για το πώς αντιδρούν οι άνθρωποι όταν έρχονται σε δύσκολη θέση, όταν εκτίθενται… ξέρεις, όταν βρεθούν σε καταστάσεις που τους ντροπιάζουν»

Και ο τυπάκος, με όση δύναμη έχουν τα πνευμόνια του:

– «Τι εννοείς όταν λες… Με 300 ευρώ ένα ολόκληρο βράδυ;»!!!

[pannap]

Στον έλεγχο αποσκευών από Νέα Υόρκη προς Αθήνα, μια κυρία περιμένει στην ουρά πίσω από έναν παπά. -Πάτερ, μπορώ να σας πω;

-Τι είναι τέκνο μου;

-Ξέρετε, έχω αγοράσει ένα επαγγελματικό σεσουάρ για τα μαλλιά μου και φοβάμαι ότι θα με αναγκάσουν να πληρώσω τέλος εισαγωγής γιατί η αξία του είναι κάπως μεγάλη.

-Κι εγώ τι μπορώ να κάνω γι’ αυτό;
-Μήπως μπορείτε να το κρύψετε κάπου στα ράσα σας; Εσείς είστε ιερωμένος, δεν πρόκειται να σας κάνουν έλεγχο. -Μα τι λες, τέκνον μου; Μπορώ εγώ να παρανομήσω;

-Μα δε θα παρανομήσετε. Απλά εκμεταλλευόμαστε λίγο το γεγονός ότι δε θα σας ψάξουν!

-Κι αν με ψάξουν;

-Ε, πείτε ένα ψεματάκι!

-Συγνώμη τέκνον μου, ψέματα εγώ δε λέω!

-Καλά, τέλος πάντων, είμαι σίγουρη ότι κάτι θα σκεφτείτε. Κι αν δεν τα καταφέρουμε, πληρώνω το τέλος στην …τελική

Ο παπάς το σκέφτεται λίγο και δέχεται. Όταν έρχεται λοιπόν η σειρά του να περάσει από τον έλεγχο, γίνεται ο εξής διάλογος:

-Έχετε να δηλώσετε τίποτα, πάτερ;

-Από τη μέση και πάνω όχι, τέκνο μου!

-Ε; Γιατί, από τη μέση και κάτω δηλαδή;

-Ομολογώ ότι κουβαλάω ένα υπέροχο εργαλείο που σχεδιάστηκε για τις γυναίκες. Δυστυχώς είναι ακόμα αχρησιμοποίητο!

Ο υπάλληλος χαμογελάει και τον αφήνει να περάσει.

[pannap]

– «Ρε συ κοκκινοτρίχη Τζακ, να σε ρωτήσω κάτι…το δεξί σου πόδι σου πως το έχασες;»
– «Άστα… καρχαρίας! Μια δόση κάνουμε ρεσάλτο σε ένα αγγλικό εμπορικό, πιάνω το σχοινί και πάω να πηδήξω, αλλά γλυστράω και πέφτω μέσα στην θάλασσα… Ε, μέχρι να με βγάλουν, μου έφαγε ο καρχαρίας το πόδι και τώρα είμαι με το ξύλινο…»

– «Μάλιστα… Καλά και το αριστερό σου πόδι πως το έχασες;»
– «Αστα… κροκόδειλος! Έχουμε αποβιβαστεί στην Κούβα και εκεί που κάνουμε πλιάτσικο σε κάτι χωριά, μου την πέφτει ο κροκόδειλος… Ετρεξα αλλά δεν είχα συνηθίσει το ξύλινο πόδι βλέπεις…»

– «Πω πω τι έχεις τραβήξει ρε άνθρωπε… καλά και…
τον γάντζο στο χέρι πως τον απέκτησες;»
– Άστα… Βαρέλι…»
– «Βαρέλι;»
– «Ναι, βαρέλι… Να, είχε τρικυμία θυμάμαι και ήμουν στα αμπάρι, σπάνε τα σχοινιά του φορτίου και ένα βαρέλι μου πλάκωσε το χερι… Πήγα να το αποφύγω αλλά δεν είχα συνηθίσει τα δύο ξύλινα πόδια βλέπεις…»

– «Έλα ρε συ! Και να σου πω ρε κοκκινοτρίχη Τζακ, το μάτι σου πως το έχασες και το έχεις καλυμμένο;»

– «Άστα… τσίμπλα!»
– «Τσίμπλα;»

– «Ε, δεν είχα συνηθίσει τον γάντζο βλέπεις…»

[pannap]

Ένας άντρας πολύ κοντός μπαίνει σε ένα κατάστημα ρούχων να αγοράσει μια βερμούδα.

Η πωλήτρια βρίσκει μια βερμούδα, το μικρότερο νούμερο που είχε, και του τη δίνει να το δοκιμάσει.

Εκείνος το δοκιμάζει και του λέει η πωλήτρια θέλοντας να πουλήσει οπωσδήποτε:

«Σας πηγαίνει τέλεια, είναι το ιδανικό νούμερο!»

«Αλήθεια λέτε;»

«Φυσικά! Δεν θα βρείτε καλύτερη βερμούδα να σας ταιριάζει έτσι!»

«Δεν είναι άσχημη, απλά με κόβει λίγο στις μασχάλες!»

[pannap]

Μια μέρα καθώς η Μαρία καθάριζε στη σοφίτα του σπιτιού, βρήκε ένα μικρό κουτί…

Περίεργη το άνοιξε και βρήκε 3 αυγά και 20.000 ευρώ. Λίγο καχύποπτη ρωτάει τον άνδρα της,με τον οποίο ήτανε 25 χρόνια παντρεμένοι,για το κουτί.

-Ά, αυτό, λέει ο άνδρας της. Κάθε φορά που σε κεράτωνα.. έβαζα ένα αυγό μέσα στο κουτί.

Η Μαρία σταναχωρήθηκε ,αλλά σκέφτηκε ότι 3 απιστίες σε 25 χρόνια γάμου δεν ήταν και τόσες πολλές.

-Και τί είναι τα 20.000 ευρώ? ρωτάει ξανά.

-Ά, κάθε φορά που μάζευα 12 αυγά, τα πούλαγα!!

[pannap]

Τρεις φίλοι, ένας ηλεκτρολόγος, ένας μηχανικός κι ένας κομπιουτεράς πάνε μια βόλτα με το αυτοκίνητο. Κάποια στιγμή το αυτοκίνητο κάνει έναν περίεργο θόρυβο και σταματάει.

Αρχίζουν να αναρωτιούνται τι συμβαίνει και να προσπαθούν να βρουν μια λύση, οπότε λέει ο ηλεκτρολόγος:

«Πιστεύω ότι φταίνε τα ηλεκτρικά που χάλασε το αμάξι!»

Ο μηχανολόγος το σκέφτεται για λίγο και λέει:

«Εγώ λέω ότι το πρόβλημα είναι μηχανολογικό!»

Κι έρχεται η σειρά του κομπιουτερά και λέει:

«Εγώ λέω ότι πρέπει να βγούμε και να ξαναμπούμε, μήπως τρέξει!»

[pannap]

Ένας άντρας ήθελε να ξεφορτωθεί την γάτα του. Μη ξέροντας τι να κάνει, μια μέρα στο καφενείο ρωτούσε τους γύρω του! Ένας του λέει:

– Μην στεναχωριέσαι ρε φίλε, έχω εγώ την λύση!! Θα πας να την αφήσεις στον διπλανό χωριό. Έτσι δεν θα μπορέσει να βρει τον δρόμο πίσω!!!

Πάει την άλλη μέρα στο καφενείο ο άντρας τον βλέπει ο άλλος που του έδωσε την λύση και του λέει:

– Να μην σε ρωτήσω, σίγουρα θα πέτυχε ε??

– Δυστυχώς όχι! Έκανα όλα όσα μου είπες αλλά η γάτα βρήκε τον δρόμο!! απαντάει ο άντρας.

– Εντάξει μωρέ, μην ανησυχείς! Θα σου πω τι να κάνεις! Τώρα θα την αφήσεις στον Παρνασσό!! Είναι σίγουρο πως δεν θα μπορέσει να γυρίσει!

Την άλλη μέρα στο καφενείο…

– Τι έγινε?? Φυσικά δεν γύρισε ε???

– Γύρισε δυστυχώς, γύρισε!!!

– Μα καλά, πως?

– Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω!

– Μην στεναχωριέσαι. Με αυτό που θα σου πω τώρα αποκλείεται να βρει τον δρόμο! Λοιπόν, θα πας σε αυτό το χωριό. Σε εκείνο το σημείο θα συναντήσεις μια διασταύρωση. Θα στρίψεις δεξιά και θα συνεχίσεις ευθεία. Μετά θα στρίψεις αριστερά, θα πας όλο ευθεία και μετά πάλι αριστερά! Θα σου σχεδιάσω και ένα χάρτη!

Την άλλη μέρα…

– Τι έγινε ρε φίλε? Πες μου τα αποτελέσματα του περίφημου σχεδίου μου…

– Ασε ρε φίλε!! Καλά που ήταν και η γάτα μαζί μου γιατί αλλιώς δεν θα έβρισκα τον δρόμο πίσω!!

[pannap]

O Τοτός είναι στο σαλόνι και παίζει με το τρενάκι του, η μαμά στην κουζίνα κάνει δουλειές. Τσαφ τσουφ το τρενάκι, κάνει συνεχώς φασαρία. Σε κάποια στιγμή σταματάει και ακούγεται ο μικρός:

-«Όσοι παπάρες θέλουν να κατέβουν, να τσακιστούν γιατί αυτή η κωλοστάση είναι η τελευταία. Όσοι μαλ..ες θέλουν να ανέβουν να το κάνουν γρήγορα για να αναχωρήσει καμιά ώρα η γαμ..νη η αμαξοστοιχία.»

Τα ακούει αυτά η μαμά του, τρέχει στο σαλόνι, πιάνει τον Τοτό από το αυτί και του λέει:

-«Πήγαινε αμέσως στο δωμάτιο σου και κάτσε μέσα για δυο ώρες τιμωρία. Μετά θα βγεις και θα παίξεις μόνο αν μιλάς καλά!»

Πηγαίνει ο Τοτός στο δωμάτιο και μετά από κανά δίωρο επιστρέφει. Κάθεται και πάλι, και βάζει μπρος το τρενάκι. Τσαφ τσουφ, τσαφ τσουφ για λίγη ώρα σε κάποια στιγμή σταματάει.

-«Όσοι επιβάτες επιθυμούν να αποβιβαστούν παρακαλούνται να ελέγξουν ότι δεν ξέχασαν καμία από τις αποσκευές τους και ευχόμαστε να είχαν καλό και ξεκούραστο ταξίδι. Οι επιβάτες που επιθυμούν να επιβιβαστούν να τοποθετήσουν και να ασφαλίσουν τις αποσκευές τους πάνω από τη θέση τους. Υπενθυμίζουμε ότι απαγορεύεται το κάπνισμα και ευχόμαστε ένα καλό ταξίδι.»

Η μαμά ακούει περήφανη για τις παιδαγωγικές τις ικανότητες από την κουζίνα και χαμογελάει. Ο Τοτός συνεχίζει:

-«Α, και όσοι θέλουν να διαμαρτυρηθούν για τη δίωρη καθυστέρηση, να απευθυνθούν στην κ@ριόλα στην κουζίνα!»