Η Σφιχτή Κωλάρα της Κατερίνας.

• Είναι Τρίτη, 4 Μαΐου  2023.
• Ώρα 09:30. Η Κατερίνα φτάνει στο γραφείο, φορώντας ένα ανοιχτό μπλε τζιν, μαύρα Αρβυλάκια και ένα μαύρο μακρυμάνικο τοπάκι.
• Σήμερα, η ομάδα θα μείνει κλεισμένη στο meeting room για ολόκληρη τη μέρα, συζητώντας για project.
• Ώρα 9:15 το πρωί. Η Κατερίνα μόλις έχει φτάσει στο γραφείο, εμφανώς αναστατωμένη. Η μάνατζέρ της την κοιτάζει ανήσυχη.
Κατερίνα: Καλημέρα!
Δήμητρα Μάνατζερ: Καλημέρα, Κατερίνα! Τι έγινε; Γιατί είσαι τόσο στην τσίτα; Τι συνέβη;
Κατερίνα: Άσε... Μία ώρα και δέκα λεπτά έκανα να φτάσω. Δεν παλεύεται τόση κίνηση. Έπρεπε να είχα βάλει τηλεργασία για σήμερα.
Δήμητρα Μάνατζερ: Δυσκολάκι το σημερινό μίτινγκ, ε;
Κατερίνα: Δεν κουνιόταν φύλλο από τον Καρέα μέχρι και την Αττική Οδό. Ήταν πραγματικό μαρτύριο.
• Ο Σταύρος, συνάδελφός: ακούει τη συζήτηση και παρεμβαίνει.
Σταύρος: Κι εγώ τα ίδια τραβάω. Από τους Αγίους μέχρι εδώ κάνω αιώνες. Έχω ακούσει όλα τα podcasts που υπάρχουν πια!
Κατερίνα: Χαχα, σε λίγο θα αρχίσεις να τα ξανακούς από την αρχή!
• Η Κατερίνα κοιτάζει γύρω της και παρατηρεί ότι οι υπόλοιποι δεν έχουν φτάσει ακόμα.
• Ρίχνει μια γρήγορη ματιά στον χώρο και ρωτά με απορία:
Κατερίνα: Οι υπόλοιποι;
Σταύρος: Νομίζω πως είναι στη Deloitte για τον πρωινό καφέ.
Κατερίνα: Ακόμα εκεί είναι; Σε λίγο έχουμε μίτινγκ!
Σταύρος: Έλα μωρέ, θα σκάσουν μύτη όπου να 'ναι. Ξέρεις πώς πάει... ένας καφές γίνεται δύο κουβέντες και μετά χάνεται η ώρα.
Κατερίνα: Αα... οκ.
• Η ώρα περνά και δείχνει 10:00.
• Όλοι αρχίζουν να μαζεύονται στην αίθουσα συσκέψεων για το μίτινγκ.
• Ο Νίκος,  και ο Αλέξανδρος βρίσκονται ήδη μέσα και ετοιμάζονται να καθίσουν στις θέσεις τους.
• Τότε τους πλησιάζει ο Μάριος.

• Κοιτάζει γύρω του, ακουμπά φιλικά τα χέρια του στους ώμους τους και λέει:
Μάριος: Παιδιά, υπομονή σήμερα...
• Ο Αλέξανδρος γνέφει καταφατικά, σαν να ξέρει ακριβώς τι τους περιμένει.
Αλέξανδρος: Το φαντάστηκα από το πρωί...
• Εκείνη τη στιγμή η Κατερίνα μπαίνει στην αίθουσα.
• Κοιτάζει γύρω της, βλέπει τα σοβαρά πρόσωπα και καταλαβαίνει αμέσως ότι το σημερινό μίτινγκ δεν θα είναι από τα εύκολα.
Κατερίνα: Καλημέρα σε όλους. Είμαστε έτοιμοι ή να αρχίσω να ανησυχώ από τώρα;
• Μερικοί γελούν νευρικά, ενώ ο Αλέξανδρος σηκώνει τους ώμους του με ένα χαμόγελο που λέει «καλή τύχη σε όλους».
• Ο Αλέξανδρος, ο Νίκος και ο Μάριος ανταλλάσσουν βλέμματα καθώς η Κατερίνα κάθεται στη θέση της, απέναντί τους.
ΜάριοςΌλισου με υπομονή.
• Η Κατερίνα τον κοιτάζει, αλλά δεν απαντά.
Αλέξανδρος: (με ένα πονηρό χαμόγελο, ενώ χαζεύει την Κατερίνα) «Λοιπόν, Κατερίνα... Σήμερα θα είμαστε μαζί όλη μέρα. Ελπίζω να μη σε κουράσουμε πολύ.»
• Η Κατερίνα απαντά με σοβαρό τόνο.
Κατερίνα: «Μα τι λες, Χρήστο; Εσείς να δείτε αν θα αντέξετε.»
• Ο Μάριος γελάει και ακουμπάει πίσω στην καρέκλα του.
• Η μέρα κυλάει με σοβαρές αλλά και βαρετές συζητήσεις.
• Η ώρα έχει πάει 14:00 και είναι η ώρα για ένα διάλειμμα.
• Όλοι σηκώνονται από τις θέσεις τους αναστενάζοντας ελαφρά.
• Κάποιοι πάνε γρήγορα για τσιγάρο, άλλοι πιάνουν τα κινητά τους.
• Η Κατερίνα σηκώνεται αργά από τη θέση της.
• Ο Μάριος την πλησιάζει.
Μάριος Πώς σου φάνηκε;
• Η Κατερίνα γυρίζει αργά το κεφάλι της προς το μέρος του.
Κατερίνα: Ε... τα ίδια και τα ίδια κάθε φορά. Δεν βγάζει πουθενά όλο αυτό. Αλλά κάποιοι πρέπει να δικαιολογήσουν τον μισθό τους.
Μάριος Έλα, πάμε λίγο έξω να πάρουμε αέρα όσο προλαβαίνουμε.
Κατερίνα: Πάω να πάρω τα γυαλιά ηλίου μου και έρχομαι.
• Η παρέα έχει μαζευτεί στον εξωτερικό χώρο της εταιρείας, περιμένοντας να τελειώσουν τα λίγα λεπτά που είχαν ακόμη για το διάλειμμα.
• Όλοι είναι συγκεντρωμένοι και συζητούν μεταξύ τους.
• Η Κατερίνα μόλις βγαίνει από την εταιρεία και πλησιάζει την παρέα.
• Ο Αλέξανδρος βλέπει την Κατερίνα να έρχεται και την καλωσορίζει.
Αλέξανδρος: Καλώς την Κατερίνα!
• Η Κατερίνα πλησιάζει την παρέα κρατώντας τα γυαλιά ηλίου της στο χέρι.
• Ο ήλιος είναι δυνατός και όλοι δείχνουν να απολαμβάνουν έστω και αυτά τα λίγα λεπτά μακριά από την αίθουσα συσκέψεων.
Αλέξανδρος: (μόλις τη βλέπει να έρχεται) «Να τη! Επιτέλους εμφανίστηκε. Νομίζαμε ότι βρήκες τρόπο να δραπετεύσεις και να μας αφήσεις μόνους στο meeting.»
Κατερίνα: (χαμογελώντας ελαφρά) «Το σκέφτηκα, δεν λέω ψέματα. Αλλά μετά θυμήθηκα ότι θα έπρεπε να γυρίσω αύριο πάλι.»
Νίκος: «Εγώ αν έβρισκα τρόπο να φύγω, θα ήμουν ήδη σπίτι μου. Από το πρωί είμαι στον δρόμο και από το meeting δεν έχω καταλάβει ούτε τα μισά.»
Νίκος: «Μην ανησυχείς. Ούτε αυτοί που το παρουσίαζαν δεν φαίνεται να κατάλαβαν τα υπόλοιπα μισά.»
• Η παρέα γελάει.
Μάριος «Παιδιά, λίγη ψυχραιμία. Κάποιος πρέπει να δείχνει ότι όλα αυτά έχουν νόημα.»
Κατερίνα: «Εσύ πληρώνεσαι για να το λες αυτό ή σου βγαίνει φυσικά;»
Μάριος «Περιλαμβάνεται στο συμβόλαιο.»
Αλέξανδρος: «Εγώ πάντως έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου. Από τις δέκα μιλάμε για τα ίδια πράγματα με διαφορετικά slides.»
Κατερίνα: «Καλωσήρθες στον κόσμο των εταιρικών συναντήσεων. Εκεί όπου μια πρόταση μπορεί να κρατήσει τρεις ώρες.»
Αλέξανδρος: «Και στο τέλος καταλήγουμε να πούμε "θα το ξαναδούμε στο επόμενο meeting".»
Νίκος: «Το οποίο θα μπορούσε να είναι ένα email.»
• Όλοι ξεσπούν ξανά σε γέλια.
• Η Κατερίνα ακουμπάει στο κιγκλίδωμα και κοιτάζει για λίγο τον δρόμο.
Κατερίνα: «Ξέρετε τι με ενοχλεί; Ότι ξύπνησα από τα χαράματα, έφαγα όλη αυτή την κίνηση και ακόμα έχουμε άλλες τέσσερις ώρες.»
Αλέξανδρος: «Μην το σκέφτεσαι έτσι. Σκέψου ότι σε τέσσερις ώρες θα είμαστε ελεύθεροι.»
Κατερίνα: «Και μετά άλλη μία ώρα δρόμο μέχρι το σπίτι.»
Νίκος: «Αισιόδοξη όπως πάντα.»
Αλέξανδρος: (χαμογελώντας) «Πάντως, Κατερίνα, πρέπει να παραδεχτώ ότι παρά την ταλαιπωρία είσαι η μόνη που φαίνεται ακόμα ξύπνια.»
Κατερίνα: «Κάποιος πρέπει να κρατάει τα προσχήματα.»
• Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ακούγεται από μέσα η φωνή κάποιου συναδέλφου:
Συνάδελφος: «Παιδιά, σε δύο λεπτά ξαναμπαίνουμε!»
• Η παρέα αναστενάζει σχεδόν ταυτόχρονα.
Μάριος«Πάμε, στρατιώτες. Η μάχη συνεχίζεται.»
Μάριος«Αν δεν βγω από εκεί μέσα με τουλάχιστον δύο καφέδες ακόμα, δεν εγγυώμαι τίποτα.»
Αλέξανδρος: «Τότε ας περάσουμε πρώτα από την καφετιέρα. Είναι ζήτημα επιβίωσης πλέον.»
• Και όλοι μαζί κατευθύνονται ξανά προς το κτίριο, ετοιμαζόμενοι για το δεύτερο μισό της ημέρας.
Teams Group Chat
Μάριος: @Katerina έχεις πολύ καλές ικανότητες υποκριτικής.
Κατερίνα: ;;;
Μάριος: Δείχνεις σαν να μην χάνεις λέξη από όλα όσα λένε.
Κατερίνα:
Αλέξανδρος: The Oscar goes to...!!!
Κατερίνα: Χαχαχα.
Σταύρος: Συγγνώμη, αλλά εγώ έχω χαθεί από το slide 12.
Αλέξανδρος: Εγώ από το slide 5.
Νίκος: Ποιο slide έχουμε τώρα;
Σταύρος: 42.
Νίκος: Α, εντάξει. Τότε είμαι μόνο 37 πίσω.
Κατερίνα: Παιδιά σταματήστε, θα γελάσω μόνη μου.
Αλέξανδρος: Πρόσεχε γιατί σε κοιτάει ήδη ο ομιλητής.
Κατερίνα: Μην ανησυχείς. Έχω το βλέμμα "παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον".
Μάριος: Αυτό ακριβώς σχολίαζα πριν.
Σταύρος: Να ξέρετε πάντως, αν μας ρωτήσει κάτι, εγώ θα πω ότι κρατούσα πρακτικά.
Αλέξανδρος: Κι εγώ θα πω ότι έκανα τεχνικό έλεγχο.
Νίκος: Μη με μπλέκετε εμένα.
Κατερίνα: Εγώ θα σας δώσω όλους κανονικά.
Αλέξανδρος: Προδοσία.
Σταύρος: Έτσι καταρρέουν οι μεγάλες συμμαχίες.
• Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα εμφανίζεται νέο μήνυμα.
Αλέξανδρος: Παιδιά, challenge.
Κατερίνα: Τι πάλι;
Αλέξανδρος: Όποιος μαντέψει πότε θα τελειώσει πραγματικά το meeting κερνάει καφέ τους υπόλοιπους.
Σταύρος: 17:45.
Νίκος: 18:10.
Νίκος: Εγώ προτιμώ να μαντέψω τι εσώρουχo φοράει η @Κατερίνα.
Κατερίνα: Συγγνώμη;
Παρουσιαστής: «Και τώρα ας δούμε άλλη μία σημαντική παράμετρο...»
Κατερίνα: 💀💀💀💀
Αλέξανδρος: 💀
Μάριος: 💀💀💀
Νίκος: 🔥🔥🔥🔥
Αλέξανδρος: 🔥🔥🔥🔥
Μάριος: @Κατερίνα τι;;;
Κατερίνα: Θα ασχοληθώ με εσάς αμέσως μετά το meeting….
Γιώργος (IT Manager): ΤΕΛΟΣ παιδιά, σας χαιρετώ. Τα λέμε την άλλη εβδομάδα. Αύριο τηλεργασία και μην μου στείλει κανείς μήνυμα.
Σταύρος: Αυτό ακούστηκε σαν απειλή.
Αλέξανδρος: Ή σαν παράκληση.
Κατερίνα: Ή σαν άνθρωπος που μόλις επέζησε από 7 ώρες meeting.
Γιώργος (IT Manager): Ακριβώς αυτό.
• Ο Γιώργος αρπάζει το laptop του και εξαφανίζεται από την αίθουσα με ταχύτητα που δεν είχε δείξει ούτε όταν έπεσε το production.
• Σιγά σιγά αδειάζει και ο τελευταίος όροφος.
• Καρέκλες σπρώχνονται μέσα στα γραφεία, οθόνες σβήνουν και οι διάδρομοι αποκτούν επιτέλους ησυχία.
Κατερίνα: Ήρθε και η δική μου ώρα να σας χαιρετήσω. Τα λέμε κι εμείς από Δευτέρα.
Νίκος: Κι εσύ τηλεργασία αύριο;
Κατερίνα: Μετά το σημερινό, σκέφτομαι να βάλω και τη Δευτέρα.
Αλέξανδρος: Εγώ μετά το σημερινό σκέφτομαι να βάλω παραίτηση.
Νίκος: Εγώ σκέφτομαι να αλλάξω ήπειρο.
Κατερίνα: Υπερβολικοί.
Αλέξανδρος: Είπε η γυναίκα που απείλησε όλο το τμήμα τρεις φορές σήμερα.
Κατερίνα: Απείλησα;;
Αλέξανδρος: Όλους μας!!
• Η Κατερίνα τους κοιτάζει με απορία και ένα χαμόγελο.
Κατερίνα: Δηλαδή; Πότε απείλησα;
Αλέξανδρος: Ότι θα ασχοληθείς μαζί μας μετά το μίτινγκ.
Μάριος Εγώ λέω να μας δείξεις τι έξυπνο ρολόι φοράς.
Αλέξανδρος: Κι εγώ αυτή την απορία έχω.
• Η Κατερίνα τους κοιτάζει με ένα ελαφρύ χαμόγελο.
Κατερίνα: Αλήθεια τώρα; Μετά από οκτώ ώρες καθισμένοι σε μια καρέκλα, αυτό σκέφτεστε;
Νίκος: ΝΑΙ! Έχουν πέσει διάφορες θεωρίες.
Νίκος: Εγώ λέω brazil.
Αλέξανδρος: Κορδονάκι με δαντέλα.
Μάριος: Δαντελάκι σίγουρα. Στρινγκάκι στο χρώμα, κολλάω.
Κατερίνα: Πρέπει να φύγω...
Αλέξανδρος: Και πού θα πας; Ακόμα το πάρκινγκ δεν έχει αδειάσει. Σε κανένα μισάωρο θα βγεις από εκεί μέσα.
Αλέξανδρος: (χαμογελώντας πονηρά) Λοιπόν, Κατερίνα...
• Ο Αλέξανδρος κοιτάζει την Κατερίνα και κάτι φαίνεται να σκέφτεται έντονα.
Κατερίνα: Η αλήθεια είναι ότι έχουμε χρόνο.
• Η Κατερίνα κλείνει αργά το laptop της και τον κοιτάζει.
• Ο Νίκος χαμογελάει και γέρνει μπροστά.
Νίκος: Θέλουμε να μάθουμε τι χρώμα είναι το εσώρουχο που φοράς σήμερα.
• Η ατμόσφαιρα ηλεκτρίζεται.
• Ο Μάριος γελάει, αλλά όλοι περιμένουν να δουν πώς θα αντιδράσει η Κατερίνα.
• Η Κατερίνα τον κοιτάζει με ένα παιχνιδιάρικο χαμόγελο και σταυρώνει τα χέρια της.
Μάριος: Εμείς απλά κάνουμε μια απλή ερώτηση. Εσύ θα απαντήσεις ή όχι;
• Η Κατερίνα παίρνει μια βαθιά ανάσα και τους κοιτάζει έναν-έναν.
Κατερίνα: "Καλά… αφού επιμένετε."
• Κάνει μερικά βήματα και τους πλησιάζει.
• Ρίχνει μια γρήγορη ματιά σε όλους όπως κάθονται γύρω της.
• Με μια ελαφριά ανάσα και με αργές, ελεγχόμενες κινήσεις, ξεκουμπώνει το πρώτο κουμπί από το τζιν, κατεβάζει ελάχιστα το ύφασμα, αφήνοντας να φανεί ένα κομμάτι από το εσώρουχό της.
• Ένα μαύρο δαντελωτό ύφασμα ξεπροβάλλει.
• Οι άντρες κρατούν την ανάσα τους.
• Ο Νίκος σκύβει ελαφρώς, προσπαθώντας να δει καλύτερα.
Νίκος: "Μμμ… όχι, όχι. Δεν φαίνεται καλά. Μήπως πρέπει να δούμε λίγο περισσότερες λεπτομέρειες;"
• Η Κατερίνα γελάει πονηρά και κλείνει αργά το παντελόνι της.
Κατερίνα: "Σας έχω κακομάθει, ε;"
Αλέξανδρος: "Όχι όσο θα θέλαμε."
• Όλοι γελάνε, αλλά η ένταση δεν πέφτει.
• Η Κατερίνα ξεκουμπώνει όλα τα κουμπιά και κατεβάζει το τζιν της αργά.
• Ένα μικροσκοπικό, μαύρο δαντελωτό string αποκαλύπτεται.
• Οι τρεις άντρες παρακολουθούν χωρίς να μιλούν.
• Η ατμόσφαιρα είναι καυτή.
• Η Κατερίνα τους κοιτάζει έναν έναν, καθώς είναι καθισμένοι στις καρέκλες τους.
• Κάνει μια πιο γρήγορη κίνηση και κατεβάζει το τζιν μέχρι τα γόνατα.
• Τους κοιτάζει και χαμογελάει.
Κατερίνα: "ΟΚ, αυτό ήταν."
• Με αργές κινήσεις, σηκώνει το τζιν της, αλλά πριν το ανεβάσει, ο Μάριος πλησιάζει από πίσω της.
• Φέρνει τα χέρια του απαλά στους μηρούς της, χαϊδεύοντας αργά τον κώλο της.
Μάριος: «Ποιο γυμναστήριο πας; Πρέπει να έχουν καλά όργανα εκεί.»
• Η Κατερίνα γυρίζει το κεφάλι της, ακουμπώντας ελαφρά τον ώμο του, και τον κοιτάζει γελώντας πονηρά.
Κατερίνα: «Του αγοριού μου.»
• Ο Μάριος χαμογελάει και πιάνει πιο σφιχτά τον κώλο της.
Ο Μάριος άφησε το χέρι του να σταθεί πάνω στα καλοσχηματισμένα κωλομεργιά της νιώθοντας τη σφιχτή τους γραμμή ακουμπώντας απαλά το εσώρουχο της και παίζονται το με τα δάχτυλά του μια δυνατή μπάτσα στο αριστερό της κωλομάγουλα ηχείτε στον χώρο
Κατερίνα αναστενάζοντας: καριόλη!!
• Ο Αλέξανδρος φέρνει την καρέκλα πιο κοντά της.
• Τα χέρια του απλώνονται στα μπούτια της, ακουμπώντας αργά όλο το δέρμα της.
• Ο Νίκος πλησιάζει κι αυτός, πιάνοντας το αριστερό της πόδι, ξεκινώντας από τις γάμπες και ανεβαίνοντας προς το γόνατο. Χαϊδεύοντας την απαλά.
• Ένας δυνατός αναστεναγμός βγαίνει από την Κατερίνα.
• Ο Μάριος φέρνει το ένα του χέρι στην κοιλιά της και κατεβαίνει αργά, ακουμπώντας το μουνί της.
• Ένας ακόμα αναστεναγμός ηχεί στον χώρο.
• Το απαλό μουνί της έχει αρχίσει να υγραίνετε
• Ο Αλέξανδρος φέρνει τα χείλια του στο δεξί της μπούτι αρχίζοντας να το φιλά απαλά
• Καθώς ο Μάριος έχει κάνει τα κωλομάγουλα τις σαν μπαλάκια αντί στρες Μια ακόμα δυνατή μπάτσα στο κωλομάγουλο από τον Μάριο της ηχείτε δυνατά στον χώρο
• Καθώς η κατάσταση γίνεται επικίνδυνη.
• Η Κατερίνα, δαγκώνοντας τα χείλη της και παίρνοντας μια βαθιά ανάσα, σκύβει απότομα, πιάνει το τζιν της και το ανεβάζει γρήγορα.
Κατερίνα: Τέλος, αγόρια. Αυτό ήταν για σήμερα.
• Τα χέρια όλων αποτραβιούνται.
• Κουμπώνει βιαστικά όλα τα κουμπιά του τζιν.
• Και με γρήγορα βήματα πηγαίνει προς το γραφείο της, παίρνει την τσάντα της και φεύγει με γοργό βάδισμα.
• Κανείς δεν μίλησε, καθώς την κοιτούσαν να απομακρύνεται.
Κώστας (IT): «Αρκετά για σήμερα.»
Μάριος: «Άξιζε η σημερινή ταλαιπωρία πάντως.»
Αλέξανδρος: «Πάμε να πηξουμε στην κίνηση.»