[nothorny]

Ποτε δεν φταίει μόνος ο ένας, είναι δεδομένο αυτο! Οι άνθρωποι αλλαζουν όμως, όπως και τα συναισθήματα τους και το μυαλό τους..

[Mourgas]

Το πρόβλημα ειναι αν ένας από τους 2 δεν θέλει να χωρίσει..  εκεί εχει σημασία το ποιος το είπε γιατι ο αλλος προφανώς θα υποφέρει!

Πολύ σωστό κανείς δε θέλει να είναι στη θέση αυτού που δεν θέλει το χωρισμό.

[Sniper]

Αν δεν υπάρχει εξωγενής παράγοντας, σπάνια υπάρχει χωρισμός που να τον θέλει ξαφνικά μόνο ο ένας (και του άλλου να του έρχεται αστροπελέκι)· συνήθως ζουν σε μια κακή κατάσταση που την τραβάνε από τα μαλλιά ή ο ένας από τους δύο δε θέλει να το παραδεχτεί και ο άλλος παλέψει, οπότε σε έναν πέφτει ο κλήρος να το αποφασίσει (στον δεύτερο). Συνήθως μάλιστα αυτό το αποφασίζουν οι γυναίκες που ξεβολεύονται λιγότερο, ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά κι έτσι εμείς τρώμε την πίπα.

[Mourgas]

Αν δεν υπάρχει εξωγενής παράγοντας, σπάνια υπάρχει χωρισμός που να τον θέλει ξαφνικά μόνο ο ένας (και του άλλου να του έρχεται αστροπελέκι)· συνήθως ζουν σε μια κακή κατάσταση που την τραβάνε από τα μαλλιά ή ο ένας από τους δύο δε θέλει να το παραδεχτεί και ο άλλος παλέψει, οπότε σε έναν πέφτει ο κλήρος να το αποφασίσει (στον δεύτερο). Συνήθως μάλιστα αυτό το αποφασίζουν οι γυναίκες που ξεβολεύονται λιγότερο, ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά κι έτσι εμείς τρώμε την πίπα.

Σε μακροχρόνιες σχέσεις και οι δύο δεν περνάνε καλά αλλά μπορεί να μην επιθυμούν και οι δύο το χωρισμό

[Mitsefs]

Εάν δεν είναι λυτρωτικός ο χωρισμός όπως αναφέρθηκε ώστε να είναι "διαδικαστικό" τελικά, θεωρώ ότι εγωιστικά θα είναι πιο βαρύ για αυτόν που δεν τον ζήτησε. Τώρα όπως λες, μακροπρόθεσμα μπορεί να μην παίζει σημαντικό ρόλο αλλά και πάλι νομίζω ότι την πικρία θα την έχει αυτός που τον χωρίσανε. Πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις...

[Sniper]

Τελικά εκεί έχω καταλήξει. Αυτός που το αποφασίζει σίγουρα «προηγείται» συναισθηματικά, αφού έχει κάνει την προεργασία και είναι 1-2 βήματα μπροστά. Συνήθως όμως -ξαναλέω, αν η κατάσταση δεν είναι «ουφ επιτέλους»- παίρνει και το βάρος της ευθύνης και έχω διαπιστώσει ότι μπορεί να κάνει αργότερα δεύτερες σκέψεις για το αν έπραξε σωστά. Από την άλλη, ο αποδέκτης αυτής της απόφασης βρίσκεται σε πιο δύσκολη αρχικά κατάσταση, αφού ξαφνικά βρίσκεται προ τετελεσμένου και καλείται να περάσει πιο πολλά στάδια, έχει όμως το πλεονέκτημα ότι αν το δουλέψει σωστά το ξεριζώνει και προχωράει.

Τουλάχιστον σε μένα έτσι πάντα δούλευε καλύτερα… πονούσα απότομα και έντονα, βάλτωνα, αλλά σχετικά σύντομα άρχιζα να συνέρχομαι. Σημειωτέο όμως ότι δεν είμαι καθόλου νοσταλγικός, έχοντας μια σχετικά δυναμική θεώρηση της ζωής.

[nothorny]

Αν δεν υπάρχει εξωγενής παράγοντας, σπάνια υπάρχει χωρισμός που να τον θέλει ξαφνικά μόνο ο ένας (και του άλλου να του έρχεται αστροπελέκι)· συνήθως ζουν σε μια κακή κατάσταση που την τραβάνε από τα μαλλιά ή ο ένας από τους δύο δε θέλει να το παραδεχτεί και ο άλλος παλέψει, οπότε σε έναν πέφτει ο κλήρος να το αποφασίσει (στον δεύτερο). Συνήθως μάλιστα αυτό το αποφασίζουν οι γυναίκες που ξεβολεύονται λιγότερο, ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά κι έτσι εμείς τρώμε την πίπα.

Δεν ισχύει αυτο.. μπορεί και οι 2 να μην περνούν καλα αλλά ο ένας να μην μπορεί να χωρίσει για οικονομικούς λόγους..  είναι πολλά..

[geroksouras]

Εκείνη ή εσύ;
Αυτος 1-0

[gpd]

Εκείνη ή εσύ;
Αυτος 1-0

είσαι ανόητος

[Sniper]

συνήθως ζουν σε μια κακή κατάσταση που την τραβάνε από τα μαλλιά... Συνήθως μάλιστα αυτό το αποφασίζουν οι γυναίκες που ξεβολεύονται λιγότερο, ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά κι έτσι εμείς τρώμε την πίπα.

Δεν ισχύει αυτο.. μπορεί και οι 2 να μην περνούν καλα αλλά ο ένας να μην μπορεί να χωρίσει για οικονομικούς λόγους..  είναι πολλά..

Διάβασε παραπάνω και πες μου τι διαφορετικό λέμε... Στο οικονομικό αναφερόταν η "πίπα", γιατί συνήθως οι άνδρες υποφέρουν στο συγκεκριμένο τομέα (δεν ξέρω πολλές γκόμενες να ξεσπιτώθηκαν, εκτός αν είχαν βρει φραγκάτο χορηγό).

Εκείνη ή εσύ;
Αυτος 1-0

Εμφανίζεσαι αραιά και πού, αλλά μιλάμε συνεισφέρεις