Εγγραφή: Jun 2019
Φήμη: 1350
Εγγραφή: Jun 2019
Φήμη: 1350
Εκείνο το βράδυ είχα ρίξει δυο στην Τζούλια.
Είχε πέσει να κοιμηθεί και εμένα με έπιασε ο συνηθισμένος εγκεφαλικός παροξυσμός μετά το σέξ που με χαρακτηρίζει και με κατατρέχει.
Το ρέκβιεμ του Μότσαρτ στο CP Player, to lago Ila η στάθμη του οποίου στο μπουκάλι σταδιακά και γρήγορα κατεβαίνε και γρήγορο ‘’βουλιμικό’’ καταβρόχθiσμα του ‘’A Lover’s discource’’ του Roland Bartes.
Μετά από το δεύτερο γύρισμα του ρέκβιεμ, στο Komfurtatis, και 5-6 ποτήρια lago Ila, έπεσα σε μια εγκεφαλική καταιγίδα από την ανάμειξη Μότσαρτ, Roland Barthes, lago ila, και παντελούς κορεσμού από το σέξ που κατέληξε στο να γράψω το παρακάτω κατεβατό που ακόμα και σήμερα προσπαθώ να ερμηνεύσω.
Λες και κάποιος πούστης είχε μπεί στο κεφάλι μου και μου υπαγόρευε ‘’μαλακίες’’ που με κάποιο περίεργο τρόπο μου φάνταζαν εκείνη τη στιγμή ενδιαφέρουσες αλλά αργότερα ακαταλαβίστικες. Αν κάποιος σας καταλάβει τίποτα ας μου εξηγήσει και εμένα.
Εγγραφή: Jun 2019
Φήμη: 1350
ΕΛΕΓΕΙΑ ΕΝΟΣ ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΟΥ ΚΟΜΦΟΡΜΙΣΤΗ
Τη ψυχή μου σα νταμάρι
σκάβω να βρω υλικό,
να αναστήσω το κουφάρι
που μαζί μου κουβαλώ.
Με οδηγό τον Αμαντέους
στην αφή κρυμμένου δέους,
βρήκε τρόπο η ψυχή μου,
βρήκε λόγο η ύπαρξή μου.
Μυστικά του παραδείσου,
τ’ ουρανού και της αβύσσου,
ξεγυμνώθηκαν μπροστά μου,
πήραν σχήμα στο καμβά μου.
Πάνω στη πλάτη μου γλεντούν
σύγχρονοι εικονοκλάστες,
σαχλές ανάγκες μου γεννούν
και κούφιες αυταπάτες.
Το φόβο κάνουν εργαλείο
κι υψώνουν στα μέτρα τους θεσμούς,
την απληστία τους λένε μεγαλείο
και τα στρατηγεία τους ναούς.
Τη δημιουργία βαφτίζουν αίρεση
επαινούν του ονείρου τη καθαίρεση,
δίνουν μυστήριο σε βλακείες,
κρύβουν θολές ατασθαλίες.
Το μαρτύριο του ακαμάτου,
του ρηχού και του χορτάτου,
στων μπουρζουάδων τη ψυχή
χίλια μίση εξολκεί.
Στον αφιονισμό της παρεισίας
ελέγχει το ένστικτο το νου,
στο αβάσταχτο της παρουσίας
τείνει άχρωμο το χρώμα του ροδιού.
Στα αποδυτήρια του θανάτου
εθίζονται όλοι αλγεβρικά,
η μοίρα του όντος του ανωτάτου
έχει προγραφεί βιολογικά.
Αγγελοι φτερωνόντουσαν
στο πύκνωμα του ανέμου
βάρβαροι αλλαλάζανε
στο ανάθεμα του έρμου.
Μα ένα φιλί στο δάκρυ
της ανακούφισης φτερό
στα ουράνια με σηκώνει.
Δεν είναι μύδρος το ρητό
δεν είναι όλοι μόνοι.
Πάνω σε γλέντι επικό
αγώνες προσομοιώνω,
και του περιθωρίου τους ασκητές
με οίστρο αποθεώνω.
Με ένα απόηχο θολό
στου φεγγαριού τη ρότα,
θα βγω να βρω σκοπό ψηλό
απο αίμα και ιδρώτα.
Κλείνει ο κύκλος μου αιχμηρά
και της ζωής μου το μοντάζ συνθέτει,
σε πρόσωπα βρώμικα και ιερά
ρόλους ουσίας αναθέτει.
Εγγραφή: Nov 2019
Φήμη: 1182
να επαιζε το mp3 το παιξαμε πουτσο να το καταλαβω.....κοστος συνολο;