[Sikelos]

Ένας κουρέας σε μια μικρή πόλη , επιτυχημένος … είχε έναν τεμπέλη ακαμάτη γιο.
– Αφού είδε κι απόειδε ότι δεν παίρνει τα γράμματα , τον έστειλε σε μια σχολή κομμωτικής στην Αθήνα για να συνεχίσει τουλάχιστον το επάγγελμα . Όταν ο κανακάρης γύρισε μετά από λίγο καιρό , ο πατέρας , συγκινημένος , τον υποδέχτηκε λέγοντας :
– Παιδί μου , αύριο θα κάνεις το πρώτο σου κούρεμα στο μαγαζί μας !
Την επομένη , μπαίνει ο πρώτος πελάτης , και αφού του παρουσιάζει το μικρό με υπερηφάνεια , τον ρωτάει τι θέλει .
– Ένα ξυρισματάκι , κυρ Γιώργο !
– Aντε παιδί μου , λέει ο κουρέας στο γιο , δείξε μου τι έμαθες !
Αρχίζει ο μικρός λοιπόν , αλλά … άχρηστος όπως ήταν, ρίχνει ένα γερό κόψιμο στον πελάτη !
– Ωχ … τσογλάνι , φωνάζει ο κουρέας έξαλλος , ορμάει να του ρίξει σφαλιάρα αλλά , επιδέξιος ο μικρός , σκύβει και την τρώει ο πελάτης .
– Συγνώμη , συγνώμη  κύριε  Εντάξει είμαι  , του λέει ..
Συνεχίζει ο μικρός αλλά όντας άσχετος και φοβισμένος , ρίχνει άλλη μια πιο γερή κοψιά στον πελάτη !
– Θα σε σκοτώσω , τσογλάνι , τι σπούδασες , ρε , λέει ο πατέρας και ορμάει με κλωτσιές και μπουνιές στο μικρό . ΄Σκύβει όμως πάλι έξυπνα ο μικρός και τις ξανατρώει , άγρια , ο πελάτης .
– Συγνώμη , συγνώμη , λέει στον αιμόφυρτο , ταλαίπωρο πελάτη , κι αυτός απαντά σιγανά.
– Δεν πειράζει .
– Φεύγω , πάω μέσα γιατί θα σε σκοτώσω , του λέει και τέλειωνε!
Ο μικρός , σαλταρισμένος κόβει σαν τρελός ! Ξαφνικά, εκεί που ξυρίζει , δίνει μια…….
γερή κοψιά και .. κόβει το αυτί του πελάτη ! . Ενώ , έντρομος κοιτάει το πεσμένο αυτί , ο πελάτης , με μια ξεψυχισμένη φωνή του λέει :
– Κρυφτό , αγόρι μου , κρυφτό μην το δει ο πατέρας σου !

[Sikelos]

Μία Ρωσίδα ήθελε να γυρίσει στην πατρίδα της, αλλά δεν είχε αρκετά λεφτά και αναγκάστηκε να κάνει ωτοστόπ.
Σταματάει ένας οδηγός και την ρωτάει πού πάει. Όταν του λέει αυτή στην Ρωσία, της λέει ότι δεν τον βολεύει και φεύγει.
Tο ίδιο γίνεται και με τους επόμενους, ώσπου σταματάει μια νταλίκα και την ρωτάει ο νταλικέρης που πάει.
– Στην Ρωσία, του απαντάει η κοπέλα.
– Εντάξει, της λέει αυτός, θα σε πάρω, αλλά να ξέρεις, πρέπει να πάρουμε το πλοίο και σε κάθε λιμάνι θα μου κάθεσαι…
Tι να κάνει η φουκαριάρα η Ρωσίδα, λεφτά δεν είχε… συμφώνησε.
Mπαίνουν λοιπόν στο πλοίο, την βάζει και σε μια καμπίνα ο νταλικέρης και ξεκινούν.
Σε μισή ώρα, το πλοίο πιάνει λιμάνι. Μπαίνει ο νταλικέρης στην καμπίνα και κάνει τη δουλειά του με τη Ρωσίδα.
Σε λίγο φεύγει το πλοίο, και σε μισή ώρα σταματάει πάλι σε λιμάνι. Ξανά ο νταλικέρης στην καμπίνα. Ξαναφεύγει το πλοίο, σε μισή ώρα πάλι τα ίδια! H Ρωσίδα έχει απηυδίσει.
– Tι στο καλό γίνεται, λέει. Στο επόμενο λιμάνι θα ρωτήσω πότε φτάνουμε…
Στο επόμενο λιμάνι, αφού υποχρεώνεται ξανά να κάτσει του νταλικέρη, μόλις τελειώνει, βγαίνει από πίσω, βλέπει ένα ναύτη και τον ρωτάει:
– Pε παλικάρι, πότε φτάνουμε στη Ρωσία;
– Ποια Ρωσία μαντάμ, απαντάει έκπληκτος αυτός. Pίο – Aντίριο κάνουμε.

[Sikelos]

Ένα παιδί παίρνει το λεωφορείο μετά το σχολείο και ετοιμάζεται να βγάλει εισιτήριο, όταν ξαφνικά βάζει τα κλάματα. Ο εισπράκτορας το βλέπει και το ρωτά, περίεργος:
– Τι συμβαίνει, μικρέ, γιατί κλαις;
– Έχασα κύριε, τα χρήματά μου.
– Σας το ορκίζομαι είχα ένα κατοστάρικο μέσα στην τσέπη μου, μα τώρα δεν το βρίσκω.
Ο εισπράκτορας λυπάται το παιδί και του λέει:
– Καλά, δεν πειράζει, πες ότι πλήρωσες το εισιτήριό σου.
– Και τότε το παιδί, γεμάτο απορία, του λέει:
– Και… που είναι τα ρέστα;

[Sikelos]

Μια κοπέλα φέρνει σπίτι το φίλο της να τον γνωρίσει στους γονείς της, μια που αποφάσισαν να παντρευτούν.
– Ποια είναι λοιπόν τα σχέδιά σου ; ρώτησε ο… πατέρας της κοπέλας.
– Έχω πάρει υποτροφία για το Πανεπιστήμιο , απάντησε ο νεαρός.
– Υποτροφία …. μμμμμ …. Αξιοθαύμαστο , αλλά πως θα μπορέσεις να παράσχεις στην κόρη μου ένα σπίτι για να ζήσει όπως έχει συνηθίσει ;
– Θα μελετήσω σκληρά κι έχει ο Θεός.
– Και τι θα κάνεις για να προσφέρεις στην κόρη μου το δαχτυλίδι αρραβώνων που της αξίζει ;
– Θα αφοσιωθώ στις σπουδές μου κι έχει ο Θεός.
– Και παιδιά ; Πως θα μπορέσεις να συντηρήσεις παιδιά ;
– Μην ανησυχείτε κύριε , έχει ο Θεός.
Η όλη συζήτηση συνεχίστηκε έτσι και κάθε φορά που ο πατέρας της κοπέλας ρωτούσε κάτι , ο ιδεαλιστής γαμπρός επέμενε ότι έχει ο Θεός.

Αργότερα η μητέρα της κοπέλας ρώτησε τον άντρα της :
– Πως πήγε η κουβέντα σας ;
– Δεν έχει δουλειά , δεν έχει σχέδια για το μέλλον αλλά τουλάχιστον πιστεύει ότι είμαι Θεός.

[Mourgas]

Καλύτερα να σε λένε χαλβά για αυτό παρά για κάτι άλλο.

[Sikelos]

Ο τύπος με το μπλαζέ ύφος μπαίνει στο μαγαζί με τα υφάσματα.
– Κόσμος, ψωνίζει, διαλέγει κ.λ.π.
Ο υπάλληλος αμέσως τον πλησιάζει και με ευγένεια το ρωτά τι θα ήθελε.
– Εκείνος απαντά ό,τι ψάχνει κάτι σε μεταξοβάμβακο, αλλά όχι αυτό το συνηθισμένος σομόν, ούτε το πολύ χονδρό ριγέ.
– Ο υπάλληλος του δειγματίζει το ένα τόπι μετά το άλλο αλλά ο μπλαζέ τύπος δεν συγκινείται με τίποτα.
– Τελικά καταλήγουν σ ένα ολοκαίνουργιο τόπι στην κορυφή της σκάλας το οποίο κατεβάζει με πολύ κόπο ο υπάλληλος και κάθιδρος το ξετυλίγει στον πάγκο. Αυτό μάλιστα του λέει ο μπλαζέ.
– Πόσο θέλετε ρωτάει ο υπάλληλος; Κόψτε μου ένα κομμάτι 35Χ35cm. Τρελάθηκε ο υπάλληλος.
– Τι θα το κάνετε κύριε αυτό, μπάλωμα; ρωτάει. Ξέρεις, του απαντάει ο μπλαζέ, χειμώνας που έρχεται σκέφθηκα να ράψω ένα κουστουμάκι για τον π***** μου!
– Αλλά μιας και έκανα τον κόπο μήπως έχεις και κανένα ρόζ; Τι να κάνει ο υπάλληλος ανεβαίνει ξανά στη σκάλα κατεβάζει και το ρόζ τόπι ξανά τα ίδια 35Χ35cm.
– Την τρίτη φορά που ανέβηκε κόντεψε να τσακιστεί κι ευτυχώς γι αυτόν ήταν και η τελευταία.
– Εντάξει κύριε του λέει περάστε από το ταμείο να πληρώσετε και στην παραλαβή να τα παραλάβετε.
– Πληρώνει ο Μπλαζέ στην ταμία και αμέσως μετά ακούει την κοπέλα στην παραλαβή να ψάχνει φωναχτά τον κύριο με το ύφασμα για τα τρία κουστουμάκια για τον π***** του.
– Εγώ είμαι της απαντάει κι εκείνη του δίνει τέσσερα πακέτα! Μα εγώ ζήτησα τρία της εξηγεί, και τρία έχω πληρώσει.
– Κι η κοπέλα του απαντά: “Αφού κύριε μπήκατε στον κόπο να ράψετε κουστουμάκια για τον π***** σας, η επιχείρηση σας έβαλε και ένα ύφασμα για ένα ταγιεράκι για το μ**** της μάνας σας”!

[Sikelos]

Καθόταν ένας άντρας σε ένα μπαράκι και έπινε μπύρα.
– Ξαφνικά μπαίνει στο μπαρ μια νεράϊδα και τον πλησιάζει…
– Κάνε μια ευχή του λέει και εγώ θα τη πραγματοποιήσω, λέει η νεράϊδα.
– Να κατοuράω μπύρα … της λέει ο άντρας.
– Έγινε απαντάει η νεράϊδα… η ευχή σου πραγματοποιήθηκε, πήγαινε στη τουαλέτα να κατοuρήσεις σε ένα ποτήρι και θα δεις.
– Όντως ο άντρας πάει στη τουαλέτα και κάνει ότι του είπε η νεράϊδα και προς έκπληξή του καταλαβαίνει ότι όντως μπορεί και κατοuράει μπύρα.
Τρέχει στην γυναίκα του χαρούμενος και της λέει:
– Γυναίκαα;
– Βγάλε 2 ποτήρια.
– Γιατί; … ρωτάει η γυναίκα
– Βάλε γυναίκα και θα δεις.
Φέρνει η γυναίκα τα 2 ποτήρια, κατουράει ο άντρας και πίνουν.
– Έκπληκτη η γυναίκα καταλαβαίνει ότι είναι μπύρα και χαίρεται.
– Το ίδιο συνεχίζεται για πολλές μέρες, ώσπου μια μέρα πάει ο άντρας στο σπίτι και λέει στη γυναίκα του.
– Γυναίκα;
– Σήμερα βγάλε 1 ποτήρι».
– Μα γιατί άντρα μου;
– Εγώ δεν θα πιω σήμερα; … και ο άντραςτης απαντάει ….
– Γυναίκα εσύ σήμερα θα πιεις από το μπουκάλι.

[Sikelos]

Ένας γέρος, φανατικός Ολυμπιακός, λίγο πρίν πεθάνει, φωνάζει το γιό του και του λέει :
– Γιέ μου, θα ‘θελα να μου κάνεις μια τελευταία χάρη.
– Ό,τι θες πατέρα.
– Θα ‘θελα να με γράψεις στο σύνδεσμο του Παναθηναϊκού.
– Μα τι λες ρε πατέρα; Εμείς στο σύνδεσμο του Παναθηναϊκού; Τόσα χρόνια άρρωστοι Ολυμπιακοί, γήπεδα, ξύλο, ιστορίες… ;
– Σε παρακαλώ παιδί μου. Άκουσέ με. Είναι η τελευταία μου επιθυμία…
Τί να κάνει και ο γιός.Τελευταία επιθυμία του πάτερα του ήταν, πήγε.
Γυρνώντας…
– Εντάξει πατέρα. Σε έγραψα στο σύνδεσμο του Παναθηναϊκού.
– Σ’ ευχαριστώ παιδί μου. Τώρα μπορώ να πεθάνω ήσυχος. ΕΝΑΣ ΒΑΖΕΛΟΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟΣ!

[Sikelos]

Μία μέρα ο μικρός Μπόμπος με τον μπαμπά του κάνουνε βόλτα.
Ξαφνικά χαλάει ο καιρός, αρχίζει να βρέχει και σταματάνε ένα ταξί για να γυρίσουν σπίτι τους.
Στο δρόμο ο Μπόμπος βλέπει ένα μπουρδέλο και ρωτάει τον μπαμπά του :
– Τι είναι μπαμπά αυτό το σπίτι και έχει κόκκινο φως από έξω;
– Τίποτε παιδί μου ένα σπίτι είναι του λέει ο πατέρας του που δεν ήθελε να τον πονηρέψει.
– Ψέμματα ! λέει ο ταξιτζής. Μποuρδέλο είναι.
Αγριοκοιτάζει τον ταξιτζή ο πατέρας, αλλά δεν λέει τίποτα.
Ο Μπόμπος όμως συνεχίζει τις ερωτήσεις.
– Και τι κάνουν σε αυτό το σπίτι μπαμπά;
– Τίποτα παιδί μου, κάθονται λέει ο πατέρας του.
– Πετάγεται πάλι ο ταξιτζής:
– Ψέμματα! Γ@μιούνται εκεί μέσα.
Τον αγριοκοιτάζει πάλι ο πατέρας, αλλά πάλι δεν λέει τίποτα.
Ο Μπόμπος συνεχίζει:
– Και τι γίνεται από αυτό το γαμήσι μπαμπά;
– Παιδάκια γίνονται παιδί μου, λέει ο μπαμπάς του.
Και πάλι ο ταξιτζής:
– Ψέμματα μπάστ@ρδα γίνονται.
Και πάλι ο πατέρας του Μπόμπου δεν λέει τίποτα, αλλά από μέσα του βράζει.
Ο Μπόμπος συνεχίζει απτόητος:
– Και τι δουλειά κάνουν αυτά τα μπάστ#ρδα μπαμπά, όταν μεγαλώσουν;
Και ο μπαμπάς του ξεσπώντας:
– Ταξιτζήδες παιδί μου!

[Sikelos]

Πάει ένας εικοσάρης για ψάρεμα δίπλα σε έναν παππού ογδοντάρη. Μετά από δύο ώρες το καλάθι του παππού γεμάτο ψάρια ενώ του εικοσάρη ήταν άδειο!
Τον ρωτάει ο νεαρός:
– Παππού, τι δόλωμα βάζεις;
– Γαρίδα, παιδί μου, απαντάει ο παππούς.

Την άλλη μέρα, πάει πάλι o εικοσάρης φορτωμένος με γαρίδες, αλλά πάλι δεν έπιασε ούτε ένα ψάρι σε αντίθεση με τον παππού που είχε γεμίσει πάλι το καλάθι του!
– Παππού τι δόλωμα βάζεις;, ξαναρωτά ο εικοσάρης.
– Μαρίδα, παιδί μου, απαντά ο παππούς.
– Και πως ξέρεις ποια μέρα τα ψάρια θα τσιμπήσουν με γαρίδα και ποια μέρα με μαρίδα;
– Α, είναι πολύ απλό! Όταν σηκώνομαι το πρωί και το πουλί μου γέρνει δεξιά, βάζω γαρίδα, άμα γέρνει αριστερά, βάζω μαρίδα. Εσένα άμα ξυπνάς το πρωί, πως είναι το πουλί σου;
– Εμένα είναι όρθιο, απαντάει ο εικοσάρης.
Κι ο παππούς:
– Καλά μ….ας είσαι κι έρχεσαι για ψάρεμα;