[Sniper]

Μάθημα σεξουαλικής αγωγής στο σχολείο. Η δασκάλα έχει αρχίσει με ανατομία, αρχικά του γυναικείου σώματος. Όση ώρα μιλούσε, ο Τοτός είχε σηκωμένο το χέρι και προσπαθούσε να πάρει το λόγο, με τη δασκάλα να του επισημαίνει πως πρέπει πρώτα να τελειώσει για να ακουστούν οι όποιες απορίες. Όταν τελείωσε όμως μπήκε στα καπάκια στην ανατομία του ανδρικού σώματος, οπότε εκεί ο Τοτός έγινε ακόμα πιο επίμονος και πιεστικός. Αφού λοιπόν προσπάθησε η δασκάλα να τον βάλει στη θέση του και δεν τα κατάφερε παρά μόνο για λίγο, γυρίζει και του λέει:

Δ: Πες μας βρε Τοτέ. Τι είναι αυτό που θέλεις πια να ρωτήσεις;
Τ: Κυρία, όσοι έχουμε γαμήσει, μπορούμε να πάμε να παίξουμε μπάσκετ;

[Sniper]

Ε, ρε... Ναυαγός μόνος μαζί της και τι άλλο...

Με αφορμή το σχόλιο του συναγωνιστή στο νήμα της Candice Swanepoel, κάνουμε εικόνα το ανέκδοτο...

Η ευχή του λοιπόν πραγματοποιείται και βρίσκονται ναυαγοί σε ένα νησί στη μέση του Ειρηνικού.
Ο φίλος μας -που πιάνουν τα χέρια του- τις πρώτες μέρες φτιάχνει ένα κατάλυμα από κλαδιά και καλάμια, ένα πρόχειρο σύστημα ψαρέματος για να εξασφαλίσει την τροφή τους, σκαρφαλώνει δέντρα για να κατεβάσει μπανάνες και καρύδες (μη χαλάσει το κορίτσι τις διατροφικές του συνήθειες...) και πάει λέγοντας.
Τα βράδια βέβαια μετά το ψήσιμο φαγητού στη φωτιά, κάθονταν και μίλαγαν με τις ώρες.

Έτσι μετά από 1-2 εβδομάδες, δεδομένου ότι το παλικάρι μας είναι ωραίος άνδρας, ενώ τη γοήτευσε και με τα άλλα του ταλέντα και γνωρίστηκαν, κάποια στιγμή το αίσθημα της μοναξιάς (και της καύλας) αμφότερων χτύπησε κόκκινο, οπότε κατέληξαν να κάνουν τρελό σεξ. Επειδή όμως ταίριαξαν πολύ, το αχαλίνωτο σεξ συνεχίστηκε νυχθημερόν σε καθημερινή βάση για 3-4 μήνες...
Κάποια στιγμή όμως, ο φίλος μας έπεσε σε θλίψη. Η Candice το παρατήρησε και άρχισε να τον ρωτάει τι έχει και αν θα μπορούσε να τον κάνει νιώσει καλύτερα.
Της απάντησε καταφατικά, ζητώντας της να παίξουν ένα παιχνίδι ρόλων, χρησιμοποιώντας κάποια ρούχα από 1-2 βαλίτσες που είχε ξεβράσει η θάλασσα μαζί τους, κάτι που όπως ήταν φυσικό εκείνη δέχτηκε.

Προς έκπληξή της, την έντυσε με ένα δικό του κουστούμι που το κούμπωσε μπροστά για να μη φαίνεται καθόλου στήθος, της έφτιαξε τα μαλλιά πάνω κότσο και τα έκρυψε με ένα καπέλο και μετά πήρε λίγο στάχτη και της ζωγράφισε ένα μουστάκι (αφού είπαμε ότι πιάνουν τα χέρια του...), έτσι ώστε να θυμίζει όσο γίνεται περισσότερο άνδρα. Μετά της ζήτησε αν μπορεί για εκείνο το απόγευμα να την φωνάζει "Μήτσο", κάτι το οποίο η Candice δέχτηκε αν ήταν να τον κάνει να νιώσει καλύτερα...

Έτσι λοιπόν μετά το φαγητό τους, την ώρα που σουρούπωνε, την παίρνει και πάνε να κάτσουν σε ένα βράχο στην άκρη του κόλπου.
Εκεί λοιπόν, ατενίζοντας τον ωκεανό, λέει ο φίλος μας "που λες μαλάκα Μήτσο, έχω αποκλειστεί εδώ και μήνες σε ένα νησί με την Candice Swanepoel και την έχω ξεσκίσει στον πούτσο!"

[Underworldsexmachine7]

Πάνε ο Ανδρέας με τη Δήμητρα να φάνε σ΄ ένα εστιατόριο. Μπαίνοντας η Δήμητρα βλέπει τον Μητσοτάκη με τη Μαρίκα να κάθονται δυο τραπέζια παρακεί.
Τα ζεύγη χαιρετιούνται εγκαρδίως με παγερά βλέμματα και η βραδιά συνεχίζεται. Η Δήμητρα με την άκρη του ματιού της παρακολουθεί τους Μητσοτάκηδες
και ξαφνικά βλέπει τον Μητσοτάκη να παίρνει ένα κουταλάκι του γλυκού και να το βάζει στην τσέπη του σακακιού.
Αμέσως το λέει στον Ανδρέα ο οποίος κάνει «τσκ τσκ» και στη συνέχεια χαμογελάει περιφρονητικά.
- Θέλω κι εγώ!
- Τι θέλεις;
- Ένα κουταλάκι, σαν αυτό που πήρε ο Μητσοτάκης!
- Δεν είμαστε καλά... εδώ κάναμε αμάν να γλιτώσουμε από τον Κοσκωτά και θα γίνουμε ρεζίλι για ένα κουταλάκι;
- Θέλω!
- Θα σου πάρω αύριο ολόκληρο το σετ.
- Όχι, θέλω αυτό!
Ο Ανδρέας μουρμουρίζει κάτι σε ακατάληπτη Αχαϊκή διάλεκτο και απλώνει το χέρι προς το κουταλάκι. Το πιάνει, αλλά αδύναμος καθώς είναι δε μπορεί να το σηκώσει και απλώς χτυπάει το ποτήρι δίπλα. Ο σερβιτόρος σπεύδει:
- Ορίστε, κύριε Πρόεδρε!
- Έχμ... μία φιάλη νερό, παιδί μου...
- Αμέσως κύριε Πρόεδρε!
Ο σερβιτόρος φέρνει το νερό και ο Ανδρέας πληγώνεται με το υποτιμητικό βλέμμα της Δήμητρας. Ξαναπροσπαθεί, αλλά απλώς ξαναχτυπάει το ποτήρι. Ο σερβιτόρος σπεύδει:
- Ορίστε, κύριε Πρόεδρε!
- Παγάκια για το νερό, παιδί μου...
- Αμέσως κύριε Πρόεδρε!
Ο σερβιτόρος φέρνει τα παγάκια και ο Ανδρέας ούτε τολμάει να κοιτάξει τη Δήμητρα. Τότε ξυπνάει μέσα του το τεράστιο πολιτικό του ταλέντο. Πιάνει το κουταλάκι και χτυπάει αποφασιστικά το ποτήρι. Ο σερβιτόρος σπεύδει.
- Ορίστε, κύριε Πρόεδρε!
- Δε μου λες παιδί μου, θέλεις να δεις ένα ταχυδακτυλουργικό κόλπο που κάνουμε εμείς οι πολιτικοί;
- Θέλω, κύριε Πρόεδρε!
- Ωραία. Πιάσε λοιπόν αυτό το κουταλάκι του γλυκού και βάλτο στην τσέπη του σακακιού μου.
Ο σερβιτόρος κάνει την κίνηση και περιμένει, ενώ η Δήμητρα δεν καταλαβαίνει τίποτα. Ο Ανδρέας τότε του λέει:
- Πήγαινε τώρα και πάρτο από την τσέπη του Μητσοτάκη!

Αυτό ήταν καινούριο σίγουρα

[ANDREIOS]

Πόσο έχει αυτό το μονόκαννο;
-200
-Αυτό το πιστόλι;
-300
- Η καραμπίνα;
-400 , σας ενδιαφέρει κάτι συγκεκριμένο;
-Οχι
- Τότε γιατί ρωτάτε;
-Για την τιμή των όπλων!!!!

[Sniper]

Αντίστοιχο σουρεάλ...

Πάει ένα παστίτσιο σε ένα μπαρ και ζητάει:

- Δύο δάχτυλα ουίσκι σε κοντό ποτήρι με ένα πάγο
- Δε σερβίρουμε φαγητό!

[alepotrupa]

Χαχαχαχαα

[Mitsefs]

Με αφορμή το σχόλιο του συναγωνιστή στο νήμα της Candice Swanepoel, κάνουμε εικόνα το ανέκδοτο...

Η ευχή του λοιπόν πραγματοποιείται και βρίσκονται ναυαγοί σε ένα νησί στη μέση του Ειρηνικού.
Ο φίλος μας -που πιάνουν τα χέρια του- τις πρώτες μέρες φτιάχνει ένα κατάλυμα από κλαδιά και καλάμια, ένα πρόχειρο σύστημα ψαρέματος για να εξασφαλίσει την τροφή τους, σκαρφαλώνει δέντρα για να κατεβάσει μπανάνες και καρύδες (μη χαλάσει το κορίτσι τις διατροφικές του συνήθειες...) και πάει λέγοντας.
Τα βράδια βέβαια μετά το ψήσιμο φαγητού στη φωτιά, κάθονταν και μίλαγαν με τις ώρες.

Έτσι μετά από 1-2 εβδομάδες, δεδομένου ότι το παλικάρι μας είναι ωραίος άνδρας, ενώ τη γοήτευσε και με τα άλλα του ταλέντα και γνωρίστηκαν, κάποια στιγμή το αίσθημα της μοναξιάς (και της καύλας) αμφότερων χτύπησε κόκκινο, οπότε κατέληξαν να κάνουν τρελό σεξ. Επειδή όμως ταίριαξαν πολύ, το αχαλίνωτο σεξ συνεχίστηκε νυχθημερόν σε καθημερινή βάση για 3-4 μήνες...
Κάποια στιγμή όμως, ο φίλος μας έπεσε σε θλίψη. Η Candice το παρατήρησε και άρχισε να τον ρωτάει τι έχει και αν θα μπορούσε να τον κάνει νιώσει καλύτερα.
Της απάντησε καταφατικά, ζητώντας της να παίξουν ένα παιχνίδι ρόλων, χρησιμοποιώντας κάποια ρούχα από 1-2 βαλίτσες που είχε ξεβράσει η θάλασσα μαζί τους, κάτι που όπως ήταν φυσικό εκείνη δέχτηκε.

Προς έκπληξή της, την έντυσε με ένα δικό του κουστούμι που το κούμπωσε μπροστά για να μη φαίνεται καθόλου στήθος, της έφτιαξε τα μαλλιά πάνω κότσο και τα έκρυψε με ένα καπέλο και μετά πήρε λίγο στάχτη και της ζωγράφισε ένα μουστάκι (αφού είπαμε ότι πιάνουν τα χέρια του...), έτσι ώστε να θυμίζει όσο γίνεται περισσότερο άνδρα. Μετά της ζήτησε αν μπορεί για εκείνο το απόγευμα να την φωνάζει "Μήτσο", κάτι το οποίο η Candice δέχτηκε αν ήταν να τον κάνει να νιώσει καλύτερα...

Έτσι λοιπόν μετά το φαγητό τους, την ώρα που σουρούπωνε, την παίρνει και πάνε να κάτσουν σε ένα βράχο στην άκρη του κόλπου.
Εκεί λοιπόν, ατενίζοντας τον ωκεανό, λέει ο φίλος μας "που λες μαλάκα Μήτσο, έχω αποκλειστεί εδώ και μήνες σε ένα νησί με την Candice Swanepoel και την έχω ξεσκίσει στον πούτσο!"

Αν δεν μοιραστείς τη χαρά σου, είναι σαν να μην υπήρξε... 

[TheOnlyOnePlayer]

ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΕΝΟΣ ΑΝΔΡΑ

Όταν ήμουν 14 χρονών, ήλπιζα ότι μια μέρα θα βρω ένα κορίτσι.
Όταν έγινα 16 βρήκα ένα κορίτσι, αλλά δεν είχε καθόλου πάθος, κι έτσι αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι με πάθος για ζωή…

Στο Πανεπιστήμιο έβγαινα ραντεβού με ένα παθιάρικο κορίτσι, αλλά παραήταν συναισθηματική. Όλα μαζί της ήταν μία κατάσταση εκρηκτική .
Ήταν μελοδραματική, έκλαιγε όλη μέρα και με απειλούσε με αυτοκτονίες.
Έτσι αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι με συναισθηματική σταθερότητα.

Όταν έγινα 25 βρήκα ένα πολύ σταθερό κορίτσι, αλλά ήταν βαρετή. Ήταν απόλυτα προβλέψιμη και δεν την ενθουσίαζε τίποτα.
Η ζωή μου μαζί της ήταν τόσο ανιαρή που αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι γεμάτο με ενθουσιασμό για ζωή.

Όταν έγινα 28 βρήκα ένα ενθουσιώδες κορίτσι, αλλά δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τους ρυθμούς της. Έτρεχε από το ένα πράγμα στο άλλο, ποτέ δεν καθόταν στα αυγά της.
Λειτουργούσε παρορμητικά και με έκανε τόσο ευτυχισμένο όσο και δυστυχή. Αρχικά ήταν πολύ ενθουσιώδης, αλλά αλλού την έχανες κι αλλού την έβρισκες .Έτσι αποφάσισα να βρω ένα κορίτσι με πιο εφικτούς στόχους στη ζωή του.

Όταν έφτασα τα 32, βρήκα ένα έξυπνο και φιλόδοξο κορίτσι με τα δυο της πόδια να πατάνε γερά στη γη και ….. την παντρεύτηκα. Ήταν τόσο φιλόδοξη που με χώρισε και πήρε ό,τι είχα και δεν είχα.

Τώρα πλέον είμαι πιο ώριμος και πιο σοφός, οπότε ψάχνω για μια γυναίκα με μεγάλα βυζιά!

καλο

[Sikelos]

Η ελεύθερη, η αρραβωνιασμένη και η παντρεμένη…

Αργοπίνοντας το ποτό της, η ελεύθερη από τις τρεις φίλες λέει:
«Την περασμένη Παρασκευή, μετά τη δουλειά, πήγα στο γραφείο του φίλου μου που δούλευε ως αργά, φορώντας μόνο ένα δερμάτινο πανωφόρι. Πριν χτυπήσω την πόρτα, έβαλα μια μάσκα, άφησα το πανωφόρι να γλιστρήσει από πάνω μου, και έμεινα με ένα δερμάτινο κορσάζ, κάλτσες μαύρες νάιλον και ψηλά τακούνια. Ο φίλος μου ερεθίστηκε τόσο που κάναμε παθιασμένο έρωτα πάνω στο γραφείο του».
Η αρραβωνιασμένη αφήνει ένα νευρικό γελάκι και λέει:
« Περίπου τα ίδια είχα κι εγώ! Όταν ο αρραβωνιαστικός μου ήρθε την Παρασκευή, με βρήκε να φοράω μια μαύρη μάσκα, δερμάτινο κορσάζ, μαύρες νάιλον κάλτσες και ψηλοτάκουνες γόβες. Ερεθίστηκε τόσο, που κάναμε έρωτα όλη τη νύχτα, και τώρα θέλει να επισπεύσουμε την ημερομηνία του γάμου.
Η παντρεμένη αφήνει αργά το ποτήρι της στο μπαρ και λέει:
« Εγώ το σχεδίασα πολύ καλά. Άφησα τα παιδιά στη μητέρα μου, έκανα ένα αρωματισμένο μπάνιο, έβαλα ένα σφιχτό δερμάτινο κορσάζ, ζαρτιέρες και μαύρες νάιλον κάλτσες και δωδεκάποντες γόβες. Τελείωσα την προετοιμασία μου ,ε μια μαύρη μάσκα. Όταν ο άντρας μου επέστρεψε από τη δουλειά του, πήγε στο ψυγείο και πήρε μια μπύρα, πήρε το τηλεκοντρόλ, με κοίταξε, κάθισε στον καναπέ και είπε: «Δεν μου λες, Μπάτμαν, τι έχει να φάμε για βράδυ;»

[Sniper]

Η ελεύθερη, η αρραβωνιασμένη και η παντρεμένη…

Η παντρεμένη αφήνει αργά το ποτήρι της στο μπαρ και λέει:
« Εγώ το σχεδίασα πολύ καλά. Άφησα τα παιδιά στη μητέρα μου, έκανα ένα αρωματισμένο μπάνιο, έβαλα ένα σφιχτό δερμάτινο κορσάζ, ζαρτιέρες και μαύρες νάιλον κάλτσες και δωδεκάποντες γόβες. Τελείωσα την προετοιμασία μου ,ε μια μαύρη μάσκα. Όταν ο άντρας μου επέστρεψε από τη δουλειά του, πήγε στο ψυγείο και πήρε μια μπύρα, πήρε το τηλεκοντρόλ, με κοίταξε, κάθισε στον καναπέ και είπε: «Δεν μου λες, Μπάτμαν, τι έχει να φάμε για βράδυ;»

Ήττα ή αλλιώς η εκδίκηση του κουραμπιέ!