Sex Club
Γεια σου, Επισκέπτη! Εγγραφή


Βίζιτες Αθήνα
[-]
Κορυφαίος Δημοσιευτής
χωρίς avatar Συγχαρητήρια στον top δημοσιευτή μας για σημέρα! Συγχαρητήρια στον/στην clonarius, τον τρέχοντα κορυφαίο δημοσιευτή για την τελευταία ημέρα με 38 δημοσιεύσεις!

[-]
Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

[-]
Online Χρήστες
There are currently 157 online users. [Complete List]
» 8 Member(s) | 149 Guest(s)
AvatarAvatarAvatarAvatar
AvatarAvatarAvatarAvatar

[-]
Online προσωπικό
Δεν υπάρχουν μέλη του προσωπικού που είναι ενεργά αυτήν τη στιγμή.

[-]
Στατιστικά
» Μέλη: 2,111
» Τελευταίο μέλος: LucilleAftet

» Θέματα φόρουμ: 1,932
» Δημοσιεύσεις φόρουμ: 153,666

Πλήρη Στατιστικά

Ταινίες (γενικά)
#1
Είναι το «Jeune et Jolie» κάτι σαν «τα μαθητικά χρόνια της “Ωραίας της Ημέρας”»;

Αυτή είναι η καλύτερη ταινία του Φρανσουά Οζόν εδώ και πολύ καιρό. Κάτι που μεταξύ μας δεν σημαίνει και πάρα πολλά. Και σίγουρα δεν την κάνει σπουδαία. Αλλά είναι αναμφίβολα μαγνητική, όπως και η υπέροχη νεαρή πρωταγωνίστρια του.

[Εικόνα: 07c8f1bdd46177f0cb7fa49d6b2d98dc.jpg]


H πρώτη φορά που ο Φρανσουά Οζόν είδε την Μαρίν Βακτ, ήταν στο εξώφυλλο κάποιου περιοδικού. Και δεν είναι δύσκολο να αντιληφθείς τι τον έκανε να θέλει να την κάνει πρωταγωνίστρια του. «Γοητεύτηκα από την ομορφιά της, αλλά κι από το μυστήριο της» λέει. «Γιατί η ομορφιά δεν αρκεί. Εχει κάτι πολύ έντονο. Εχει μια παρουσία».

Βλέποντας το φιλμ θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοεί. Από το πρώτο κι όλας πλάνο, όταν την παρακολουθούμε ηδονοβλεπτικά στην παραλία μέσα από ένα ζευγάρι κιάλια είναι σαφές ότι η ταινία της ανήκει. Και στην συνέχεια θα το αποδείξει με το παραπάνω μέσα από μια ιστορία που την θέλει, αφού χάσει την παρθενιά της με έναν νεαρό στις καλοκαιρινές της διακοπές, να είναι ήδη πόρνη όταν την ξανασυναντάμε το φθινόπωρο.

Δεν το κάνει για τα χρήματα, δεν τα έχει άλλωστε ανάγκη, αν και νιώθει ότι τα κέρδισε. Η Ιζαμπέλ, συναντά άγνωστους ηλικιωμένους άντρες που γνωρίζει από το ιντερνετ, σε δωμάτια ξενοδοχείων, σαν να έκανε ένα πείραμα. Σαν μια δοκιμασία, μια διαδικασία ενηλικίωσης. Παράλληλα συνεχίζει το σχολείο, συμβουλεύει την φίλη της στα ερωτικά της προβλήματα, έχει μια φυσιολογική σχέση με την μητέρα, τον πατριό και τον μικρό της αδελφό. Μέχρι την στιγμή που οι γονείς της θα ανακαλύψουν την αλήθεια.

Ομως το φιλμ του Οζόν, αφήνει ευτυχώς στο περιθώριο το οικογενειακό δράμα, που ούτως ή άλλως μοιάζει να παραμένει σε ένα παραδειγματικά ψύχραιμο, απολύτως «γαλλικό», επίπεδο, για να επικεντρωθεί στον χαρακτήρα της Ιζαμπέλ, αλλά αυτό δεν σημάινει ότι θα μας δώσει κι απαντήσεις. Η μόνη φορά που η ηρωίδα του καλείται να «εξηγήσει» τις πράξεις της είναι στην αστυνομία, ή στο γραφείο του ψυχολόγου που θα την παρακολουθήσει όμως ακόμη κι εκεί, παραμένει ομιχλώδης, σχεδόν απούσα.
Οπως απούσα μοιάζει και όταν χάνει την παρθενιά της, ή και τις περισσότερες φορές που κάνει σεξ με τους πελάτες της. Γιατί η Ιζαμπέλ μοιάζει να ακολουθεί απλά τα βήματα μιας πορείας που είναι χαραγμένη στο μυαλό της, με τρόπο σχεδόν μηχανικό, δίχως συναίσθημα, δίχως ως ένα σημείο να τα κατανοεί και η ίδια.

[Εικόνα: 1368701467.jpg]

Και μάλλον δίχως και ο ίδιος ο Οζόν να είναι σίγουρος για τα κίνητρά της, ή το ψυχολογικό της τοπίο. Ναι το «Jeune et Jolie» φέρνει στο μυαλό κάτι από την «Ωραία της Ημέρας», αλλά φτιαγμένο για τη γενιά του «Gossip Girl», τσαλαβουτώντας στα πολύ ρηχά της γυναικείας ψυχολογίας και σεξουαλικότητας, ψελλίζοντας κατά στιγμές αμήχανα, προφανή σχόλια και για τα δυο. 

Ομως στην πραγματικότητα πίσω από το προκλητικό του προσωπείο, το φιλμ δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα φιλμ ενηλικίωσης που κατορθώνει να βρίσκει χώρο τόσο για το χιούμορ όσο και για την αγωνία μιας αβέβαιης ηλικίας. Κάτι που δεν κάνει καμιά προσπάθεια να κρύψει, χρησιμοποιώντας τραγούδια της Φρανσουάζ Αρντί που μιλούν ακριβώς γι αυτό σαν «σημέια στίξης» στην διάρκεια της ταινίας του, ή βάζοντας τους συμμαθητές της Ιζαμπέλ και την ίδια να απαγγέλλουν ολόκληρο το ποίημα του Αρτίρ Ρεμπό «Roman», που ξεκινά με την φράση «δεν είμαστε σοβαροί όταν είμαστε δεκαεπτά».

[Εικόνα: 1368701873.jpg]

Ως τέτοιο το «Jeune et Jolie» είναι σίγουρα ικανοποιητικό, ένα ενδιαφέρον, αινιγματικό πορτρέτο ενός κοριτσιού σε μια ηλικία που μοιάζει ούτως ή άλλως ανεξερεύνητη και μυστηριώδης, με μια πρωταγωνίστρια που δεν σου επιτρέπει να πάρεις τα μάτια σου από το φιλμ και με ένα σενάριο που περιέχει μια ικανή ποσότητα χιούμορ και λεπτής σάτιρας για να το κάνει ενδιαφέρον.

Αρκεί να μην ελπίζετε σε κάτι πιο σύνθετο, πιο σκοτεινό, πιο στοχαστικό, γιατί όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές στις ταινίες του Φρανσουά Οζόν, δυστυχώς, κάτι τέτοιο απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά.
Απάντηση
Glamour Escorts Athens
#2
(12-02-2024, 03:56 PM)mad_max Έγραψε: Είναι το «Jeune et Jolie» κάτι σαν «τα μαθητικά χρόνια της “Ωραίας της Ημέρας”»;

Αυτή είναι η καλύτερη ταινία του Φρανσουά Οζόν εδώ και πολύ καιρό. Κάτι που μεταξύ μας δεν σημαίνει και πάρα πολλά. Και σίγουρα δεν την κάνει σπουδαία. Αλλά είναι αναμφίβολα μαγνητική, όπως και η υπέροχη νεαρή πρωταγωνίστρια του.

[Εικόνα: 07c8f1bdd46177f0cb7fa49d6b2d98dc.jpg]


H πρώτη φορά που ο Φρανσουά Οζόν είδε την Μαρίν Βακτ, ήταν στο εξώφυλλο κάποιου περιοδικού. Και δεν είναι δύσκολο να αντιληφθείς τι τον έκανε να θέλει να την κάνει πρωταγωνίστρια του. «Γοητεύτηκα από την ομορφιά της, αλλά κι από το μυστήριο της» λέει. «Γιατί η ομορφιά δεν αρκεί. Εχει κάτι πολύ έντονο. Εχει μια παρουσία».

Βλέποντας το φιλμ θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοεί. Από το πρώτο κι όλας πλάνο, όταν την παρακολουθούμε ηδονοβλεπτικά στην παραλία μέσα από ένα ζευγάρι κιάλια είναι σαφές ότι η ταινία της ανήκει. Και στην συνέχεια θα το αποδείξει με το παραπάνω μέσα από μια ιστορία που την θέλει, αφού χάσει την παρθενιά της με έναν νεαρό στις καλοκαιρινές της διακοπές, να είναι ήδη πόρνη όταν την ξανασυναντάμε το φθινόπωρο.

Δεν το κάνει για τα χρήματα, δεν τα έχει άλλωστε ανάγκη, αν και νιώθει ότι τα κέρδισε. Η Ιζαμπέλ, συναντά άγνωστους ηλικιωμένους άντρες που γνωρίζει από το ιντερνετ, σε δωμάτια ξενοδοχείων, σαν να έκανε ένα πείραμα. Σαν μια δοκιμασία, μια διαδικασία ενηλικίωσης. Παράλληλα συνεχίζει το σχολείο, συμβουλεύει την φίλη της στα ερωτικά της προβλήματα, έχει μια φυσιολογική σχέση με την μητέρα, τον πατριό και τον μικρό της αδελφό. Μέχρι την στιγμή που οι γονείς της θα ανακαλύψουν την αλήθεια.

Ομως το φιλμ του Οζόν, αφήνει ευτυχώς στο περιθώριο το οικογενειακό δράμα, που ούτως ή άλλως μοιάζει να παραμένει σε ένα παραδειγματικά ψύχραιμο, απολύτως «γαλλικό», επίπεδο, για να επικεντρωθεί στον χαρακτήρα της Ιζαμπέλ, αλλά αυτό δεν σημάινει ότι θα μας δώσει κι απαντήσεις. Η μόνη φορά που η ηρωίδα του καλείται να «εξηγήσει» τις πράξεις της είναι στην αστυνομία, ή στο γραφείο του ψυχολόγου που θα την παρακολουθήσει όμως ακόμη κι εκεί, παραμένει ομιχλώδης, σχεδόν απούσα.
Οπως απούσα μοιάζει και όταν χάνει την παρθενιά της, ή και τις περισσότερες φορές που κάνει σεξ με τους πελάτες της. Γιατί η Ιζαμπέλ μοιάζει να ακολουθεί απλά τα βήματα μιας πορείας που είναι χαραγμένη στο μυαλό της, με τρόπο σχεδόν μηχανικό, δίχως συναίσθημα, δίχως ως ένα σημείο να τα κατανοεί και η ίδια.

[Εικόνα: 1368701467.jpg]

Και μάλλον δίχως και ο ίδιος ο Οζόν να είναι σίγουρος για τα κίνητρά της, ή το ψυχολογικό της τοπίο. Ναι το «Jeune et Jolie» φέρνει στο μυαλό κάτι από την «Ωραία της Ημέρας», αλλά φτιαγμένο για τη γενιά του «Gossip Girl», τσαλαβουτώντας στα πολύ ρηχά της γυναικείας ψυχολογίας και σεξουαλικότητας, ψελλίζοντας κατά στιγμές αμήχανα, προφανή σχόλια και για τα δυο. 

Ομως στην πραγματικότητα πίσω από το προκλητικό του προσωπείο, το φιλμ δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα φιλμ ενηλικίωσης που κατορθώνει να βρίσκει χώρο τόσο για το χιούμορ όσο και για την αγωνία μιας αβέβαιης ηλικίας. Κάτι που δεν κάνει καμιά προσπάθεια να κρύψει, χρησιμοποιώντας τραγούδια της Φρανσουάζ Αρντί που μιλούν ακριβώς γι αυτό σαν «σημέια στίξης» στην διάρκεια της ταινίας του, ή βάζοντας τους συμμαθητές της Ιζαμπέλ και την ίδια να απαγγέλλουν ολόκληρο το ποίημα του Αρτίρ Ρεμπό «Roman», που ξεκινά με την φράση «δεν είμαστε σοβαροί όταν είμαστε δεκαεπτά».

[Εικόνα: 1368701873.jpg]

Ως τέτοιο το «Jeune et Jolie» είναι σίγουρα ικανοποιητικό, ένα ενδιαφέρον, αινιγματικό πορτρέτο ενός κοριτσιού σε μια ηλικία που μοιάζει ούτως ή άλλως ανεξερεύνητη και μυστηριώδης, με μια πρωταγωνίστρια που δεν σου επιτρέπει να πάρεις τα μάτια σου από το φιλμ και με ένα σενάριο που περιέχει μια ικανή ποσότητα χιούμορ και λεπτής σάτιρας για να το κάνει ενδιαφέρον.

Αρκεί να μην ελπίζετε σε κάτι πιο σύνθετο, πιο σκοτεινό, πιο στοχαστικό, γιατί όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές στις ταινίες του Φρανσουά Οζόν, δυστυχώς, κάτι τέτοιο απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά.
Nice
Απάντηση
Glamour Escorts Athens
#3
mad_max Έγραψε:Είναι το «Jeune et Jolie» κάτι σαν «τα μαθητικά χρόνια της “Ωραίας της Ημέρας”»;

Αυτή είναι η καλύτερη ταινία του Φρανσουά Οζόν εδώ και πολύ καιρό. Κάτι που μεταξύ μας δεν σημαίνει και πάρα πολλά. Και σίγουρα δεν την κάνει σπουδαία. Αλλά είναι αναμφίβολα μαγνητική, όπως και η υπέροχη νεαρή πρωταγωνίστρια του.

[Εικόνα: 07c8f1bdd46177f0cb7fa49d6b2d98dc.jpg]


H πρώτη φορά που ο Φρανσουά Οζόν είδε την Μαρίν Βακτ, ήταν στο εξώφυλλο κάποιου περιοδικού. Και δεν είναι δύσκολο να αντιληφθείς τι τον έκανε να θέλει να την κάνει πρωταγωνίστρια του. «Γοητεύτηκα από την ομορφιά της, αλλά κι από το μυστήριο της» λέει. «Γιατί η ομορφιά δεν αρκεί. Εχει κάτι πολύ έντονο. Εχει μια παρουσία».

Βλέποντας το φιλμ θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοεί. Από το πρώτο κι όλας πλάνο, όταν την παρακολουθούμε ηδονοβλεπτικά στην παραλία μέσα από ένα ζευγάρι κιάλια είναι σαφές ότι η ταινία της ανήκει. Και στην συνέχεια θα το αποδείξει με το παραπάνω μέσα από μια ιστορία που την θέλει, αφού χάσει την παρθενιά της με έναν νεαρό στις καλοκαιρινές της διακοπές, να είναι ήδη πόρνη όταν την ξανασυναντάμε το φθινόπωρο.

Δεν το κάνει για τα χρήματα, δεν τα έχει άλλωστε ανάγκη, αν και νιώθει ότι τα κέρδισε. Η Ιζαμπέλ, συναντά άγνωστους ηλικιωμένους άντρες που γνωρίζει από το ιντερνετ, σε δωμάτια ξενοδοχείων, σαν να έκανε ένα πείραμα. Σαν μια δοκιμασία, μια διαδικασία ενηλικίωσης. Παράλληλα συνεχίζει το σχολείο, συμβουλεύει την φίλη της στα ερωτικά της προβλήματα, έχει μια φυσιολογική σχέση με την μητέρα, τον πατριό και τον μικρό της αδελφό. Μέχρι την στιγμή που οι γονείς της θα ανακαλύψουν την αλήθεια.

Ομως το φιλμ του Οζόν, αφήνει ευτυχώς στο περιθώριο το οικογενειακό δράμα, που ούτως ή άλλως μοιάζει να παραμένει σε ένα παραδειγματικά ψύχραιμο, απολύτως «γαλλικό», επίπεδο, για να επικεντρωθεί στον χαρακτήρα της Ιζαμπέλ, αλλά αυτό δεν σημάινει ότι θα μας δώσει κι απαντήσεις. Η μόνη φορά που η ηρωίδα του καλείται να «εξηγήσει» τις πράξεις της είναι στην αστυνομία, ή στο γραφείο του ψυχολόγου που θα την παρακολουθήσει όμως ακόμη κι εκεί, παραμένει ομιχλώδης, σχεδόν απούσα.
Οπως απούσα μοιάζει και όταν χάνει την παρθενιά της, ή και τις περισσότερες φορές που κάνει σεξ με τους πελάτες της. Γιατί η Ιζαμπέλ μοιάζει να ακολουθεί απλά τα βήματα μιας πορείας που είναι χαραγμένη στο μυαλό της, με τρόπο σχεδόν μηχανικό, δίχως συναίσθημα, δίχως ως ένα σημείο να τα κατανοεί και η ίδια.

[Εικόνα: 1368701467.jpg]

Και μάλλον δίχως και ο ίδιος ο Οζόν να είναι σίγουρος για τα κίνητρά της, ή το ψυχολογικό της τοπίο. Ναι το «Jeune et Jolie» φέρνει στο μυαλό κάτι από την «Ωραία της Ημέρας», αλλά φτιαγμένο για τη γενιά του «Gossip Girl», τσαλαβουτώντας στα πολύ ρηχά της γυναικείας ψυχολογίας και σεξουαλικότητας, ψελλίζοντας κατά στιγμές αμήχανα, προφανή σχόλια και για τα δυο. 

Ομως στην πραγματικότητα πίσω από το προκλητικό του προσωπείο, το φιλμ δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα φιλμ ενηλικίωσης που κατορθώνει να βρίσκει χώρο τόσο για το χιούμορ όσο και για την αγωνία μιας αβέβαιης ηλικίας. Κάτι που δεν κάνει καμιά προσπάθεια να κρύψει, χρησιμοποιώντας τραγούδια της Φρανσουάζ Αρντί που μιλούν ακριβώς γι αυτό σαν «σημέια στίξης» στην διάρκεια της ταινίας του, ή βάζοντας τους συμμαθητές της Ιζαμπέλ και την ίδια να απαγγέλλουν ολόκληρο το ποίημα του Αρτίρ Ρεμπό «Roman», που ξεκινά με την φράση «δεν είμαστε σοβαροί όταν είμαστε δεκαεπτά».

[Εικόνα: 1368701873.jpg]

Ως τέτοιο το «Jeune et Jolie» είναι σίγουρα ικανοποιητικό, ένα ενδιαφέρον, αινιγματικό πορτρέτο ενός κοριτσιού σε μια ηλικία που μοιάζει ούτως ή άλλως ανεξερεύνητη και μυστηριώδης, με μια πρωταγωνίστρια που δεν σου επιτρέπει να πάρεις τα μάτια σου από το φιλμ και με ένα σενάριο που περιέχει μια ικανή ποσότητα χιούμορ και λεπτής σάτιρας για να το κάνει ενδιαφέρον.

Αρκεί να μην ελπίζετε σε κάτι πιο σύνθετο, πιο σκοτεινό, πιο στοχαστικό, γιατί όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές στις ταινίες του Φρανσουά Οζόν, δυστυχώς, κάτι τέτοιο απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά.
νταξει φανταστικο μουνι η πρωταγωνιστρια!
Απάντηση
Glamour Escorts Athens
#4
https://www.imdb.com/title/tt13287846/?ref_=fn_al_tt_1

συμπαθητική ταινία
Απάντηση
Glamour Escorts Athens
#5
(12-02-2024, 08:22 PM)TOMCRUISE Έγραψε: νταξει φανταστικο μουνι η πρωταγωνιστρια!

 Πολύ
Απάντηση
Glamour Escorts Athens
#6
έχω δει και καλύτερες
Απάντηση
Glamour Escorts Athens
#7
Pavlaras Έγραψε: Πολύ
ΜΟΥ φαγες κ το 10 παλιοπαιδο,ετσι κ βγει θα κανω χαρακιρι να ουμε............
Απάντηση
Glamour Escorts Athens
#8
(12-02-2024, 11:56 PM)Pavlaras Έγραψε:  Πολύ

όντως! έρωτας
Απάντηση
Glamour Escorts Athens
#9
ολη η σειρα ταινια των planet of the apes . . .
Απάντηση
Glamour Escorts Athens


Μετάβαση στη συζήτηση:


Χρήστης (ες) διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 Επισκέπτης (ες)
[-]
Διαφημίσεις
Glamour Escorts Athens
Golden Diamond Escort
Call Girls Athens
Adult CLub
Escort Greek
Greece Vip Escorts
Athens Gfe
Your Angels
Athens Escorts
Escort Official
Top Escorts Club
Sweet Escape
Golden Queens
Caissa
Queen of North
Sugarbabes TV
Katoxores
Morfeu
Apiastos
Glamour Escort Athens
Athens Escorts Call Girls
En Ergo
Periland
Learn Dutch
Top Escorts Club
Hot News
Hot Portal


Social Links:
Κάντε μας like στο facebook   Ακολουθήστε μας στο twitter