Κάτι ως παρένθεση...
Μια κλασσική παραλία που όλοι ξέρουν αλλα περνάει στο ντούκου η ιστορία της, δεδομένης της ανοργανωσιάς της
είναι τα λιμανάκια της Βουλιαγμένης. Εκεί που κάναμε πιο νέοι τις γνωστές κόντρες.
Ωραία παραλία με κσθαρά νερά κοντά στην Αθήνα που βουτάς κατευθείαν από τα βράχια
και απλώς έχει ένα μπαράκι πάνω τους. Το ανώνυμο "στου Τζό". Έτσι έχει επικρατήσει να λέγεται.
Παλιά είχε κι άλλα. Πρέπει να πάω κάποια στιγμή να δω τυχόν αλλαγές.
Η ατραξιόν της παραλίας είναι το φαρδύ πηγάδι μέσα στην θάλασσα
που ξεκινάει από τον πάτο της και συνεχίζει ακόμα πιο κάτω.
Στο τελείωμά του πηγαδιού (29,5 μέτρα ακριβώς) έχουν τοποθετηθεί κάγκελα για να υπάρχει προειδοποίηση
και σχετική ασφάλεια, μην τυχόν προχωρήσει κανείς στην δεξιά πλευρά και τον παρασύρει το πανίσχυρο ρεύμα.
Eκεί πλέον δεν μετράει και πολύ ο επαγγελματισμός. Κάποιοι έχουν προχωρήσει 100-150 μέτρα ακόμα πιο μέσα
αλλά δεν υπάρχει κάτι σίγουρο για το που καταλήγει η ιστορία. Λέγεται ότι επικοινωνεί με την λίμνη της Βουλιαγμένης
(που διαθέτει την μεγαλύτερη υπόγεια σήραγγα στον πλανήτη με μήκος 800 μέτρα) αλλά πως να το τσεκάρεις
όταν χρειάζεσαι εξοπλισμό που μπορεί στην επιστροφή να αποβεί μοιραίος. Εκτός αν έχει κατέβει η μικτή κόσμου
με τεχνολογική εγγύηση και έχει βγει άκρη. Απ'ότι ξέρω όχι.
Επίσης λέγεται ότι η ιστορία φτάνει και κυλάει κάτω από τα σπίτια της Βουλιαγμένης (!)
ενώ το γεωλογικό σύστημα που ανήκει η λίμνη Βουλιαγμένης ξεκινάει βόρεια από τον Υμηττό
και επεκτείνεται μέχρι το πηγάδι στα λιμανάκια. Ρε τι γίνεται!
Παλαιότερα υπήρχε η γνωστή ταμπέλα πάνω στα κάγκελα του πηγαδιού, που έγραφε:
"πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από την ίδια σου την ζωή"
αλλά εδώ και χρόνια δεν υπάρχει πια. Μάλλον πρέπει κάποιος να βάλει μια καινούργια γιατί έχουν χαθεί ζωές
ή να το σφραγίσουν ολοκληρωτικά με κάγκελα στον πάτο του.
Πάρτε κι ένα βίντεο που περιγράφει όμορφα και κάπως χιουμοριστικά την περίπτωση.